Home تعلیم و تربیت گفتمان تغییر در آموزش و پرورش
گفتمان تغییر در آموزش و پرورش

گفتمان تغییر در آموزش و پرورش

0
0

سوال: با توجه به وضع نامطلوب آموزش و پرورش ايران از نظر کيفيت و اثر بخشي (رتبه 103در دنيا)، براي دستيابي به آموزش و پرورشي توسعه يافته، کارآمد و اثربخش، مهمترين تغييرِ کليدي و ضروري در اين نهاد چيست؟
اين سوال فراخوان کانال تربيت و توسعه بود که دبير کل سازمان معلمان و دو نفر از اعضاي سازمان به آن پاسخ دادند که در ذیل خواهد آمد.
عليرضا هاشمي سنجاني
در پاسخ به پرسش اساسي وتفکر برانگيزتان يک نکته بگويم و بس!
* اگر توسعه را گره خوردن جامعه وحکومت با مقوله علم بدانيم يعني با علم جامعه اداره شود و بر اساس علم و در قالب نهاد سازي و سيستم تصميم بگيريم، اين پرسش نمايان مي شود که مباني ما در ساز و کار مديريتي کشور (آموزش وپرورش) چيست که به اين نقطه-توسعه-نمي تواند برسد.!
اين، همان سوالي است که متخصصان توسعه ايران بايد به آن بپردازند!

** پاسخ من به همين پرسش و مبنايي که تا حل نشود نبايد انتظار هيچ گشايشي را داشت، يک نگاه است.
نگاهي از منظر خاص.
نگاهي که به صراحت اعلان کرده ومي کند که “کار آموزش و پرورش انتقال ارزشهاي حاکميت است به نسل بعد و لاغير”
*** اين نگاه نتيجه اش مي شود تمرکز در ايده، اراده وعمل
**** اين نگاه است که عدم نياز به تعامل با مراکز فکري دنيا را به دنبال خواهد داشت.
***** اين نگاه است که آينده را در گذشته جستجو مي کند.
****** اگر بدنبال يافتن پاسخيم واز شدت تمرکز و از غيبت معلم، دانش آموز ، اوليا و حتي نخبگان جامعه نگرانيم دليلي ندارد الا تسلط آن نگاه…
کوتاه سخن اينکه ،مشکل تعليم و تربيت و آنچه بايد تغيير کند اين است:
“چشم ها را بايد شست، جور ديگر بايد ديد”

————————————————

سید محمد مرد از اعضای شورای مرکزی سازمان معلمان:
پاسخ به اين سوالِ ساده، ساده نيست. عوامل تعيين و تضمين کننده کيفيت آموزشي بسيار و پيچيده است. عوامل زيادي دخيل هستند اما اين عوامل بي شمار نيست. شاخص هاي موثر پيچيده و چند وجهي است ولي غير قابل فهم و توصيف و تبيين نيستند.
از نظر حقير، اين سوال مي بايست جزئي تر مطرح شود. به عبارتي نيازمند تبيين و توصيف بيشتري در اين حوزه هستيم.
به عبارتي؛ پاسخ اين سوال اينست که مقدمه کار تببين درست موضوع است پس از تبيين علمي موضوع شاخص ها و سنجه هاي موثر احصاء شود.آن گاه است که کليدي يا کليدي ترين عامل مشخص مي شود.
من اگر بخواهم نظر شخصي داشته باشم، “تمرکز” را عامل کليدي مي دانم. اما همين نظر هم مبتني بر تبيين نيست. تجربه زيسته اينجانب در سپهر تعليم و تربيت است.
محمد داوري عضو سازمان معلمان ایران
بايد تاکيد شود و مورد توجه جدي قرار گيرد که براي کارآمدي نظام آموزشي ما، تغيير نه نتها ضروري بلکه حياتي است. اما اينکه چه نوع تغييري، در چه سطحي و چگونه بايد انجام شود، منوط به يک نگرش همه جانبه و منطبق بر واقعيت هاي درون سازماني و برون سازماني است. بي ترديد دستگاه تعليم و تربيت و نظام آموزشي ما و به عبارتي آموزش و پرورش در نگاه سيستمي، يک زير سيستم از کل حاکميت است و براي پاسخ به اين پرسش که تغييرات بايد از کجا شروع شود، نخست مي بايست به اين مهم توجه داشت که پيگيري تغييرات مطلوب را از تغييرات ممکن بايد تفکيک نمود چرا که با توجه به يافته هاي علوم تربيتي و با عنايت به ساختارهاي سيستمي در کشور ما پر واضح است که فاصله زيادي ميان تغييرات ممکن و تغييرات مطلوب وجود دارد به عبارتي آنچه براي نظام آموزشي ما مطلوب است و مي تواند قطار اين نهاد را بر روي ريل کارآمدي قرار دهد در حال حاضر ممکن به نظر نمي رسد. لذا تا اطلاع ثانوي بايد مطلوب ها را به تاخير انداخت و آنچه در سطح پايين تر و کوچک تر ممکن است، پي گرفت، ممکن هايي که مي دانيم در راستاي همان مطلوب ها قرار دارد.
از جمله ممکن ها؛ بکارگيري نيروهاي خوش فکر، جوان و توانمند در مسووليت هاي مختلف است تا با همين شرايط موجود بتوانند کمي در مسير کارآمدي نظام آموزشي تغييراتي را ايجاد نمايند.

 

 

LEAVE YOUR COMMENT

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *