Home اخبار واکنش دبیرکل سازمان معلمان ایران به کشته شدن دانش آموز نوجوان کولبر
واکنش دبیرکل سازمان معلمان ایران به کشته شدن دانش آموز نوجوان کولبر
0

واکنش دبیرکل سازمان معلمان ایران به کشته شدن دانش آموز نوجوان کولبر

0
0

فقر و محرومیت حاصل مثلت ناکارآمدی ، تمرکزگرایی و بی تدبیری است

بسیار تاسف بار است نوجوانی که باید دغدغه اش درس و مشق و کلاس و مدرسه باشد و انتظار می رود کودکی کند و شادی و هیجان بیافریند در زیر بهمن فقر و محرومیت جان بسپارد و در پای امتحان زندگی پاسخ چگونه زیستن را با مرگ خود رقم بزند برای من بعنوان معلمی که 30 سال خاطره از نگاه های معصومانه نوجوانان را در گنجینه خاطرات خویش دارم و بعنوان مادری که با هیجانات دوره نوجوانی فرزندانم زیستم می دانم داستان غم انگیز فرهاد و آزاد چقدر برای معلمان و مادران این سرزمین دردناک است.
طاهره نقی یی دبیرکل سازمان معلمان ایران ضمن ابراز تاثر و تاسف خود علاوه بر بیان احساسات معلمانه و مادرانه خود در واکنش به کشته شدن فرهاد خسروی نوجوان 14 ساله کولبر و برادرش آزاد به سخن معلم گفت: نمی دانم با چه زبانی و با چه کلمات و جملاتی تاثر و تاسف عمیق خودم و همکارانم را نسبت به این حادثه بسیار تلخ و غم انگیز که نوک کوه یخ مسائل و مشکلات فرزندان این مرز و بوم است ابراز نمایم و شرمنده ام که جز این ابراز احساس و اعلام هشدار به مسئولان بویژه مسئولان ارشد حاکمیت کاری از دستم بر نمی آید.
بی تردید نخستین واژه ای که با شنیدن اینگونه حوادث به ذهن متبادر می شود بی تدبیری است چراکه تامین نیازهای اولیه هریک از شهروندان در ساختار حاکمیتی که بیش از 80 درصد منابع و اختیارات در دست مسئولان متمرکز است برعهده حاکمیت است و متهم ردیف اول نیز به نسبت اختیار و مسئولیت مشخص است چه کسانی و چه نهادها و دستگاه هایی هستند.
دبیرکل سازمان معلمان در بخش پایانی واکنش خود گفت: ضمن ابراز تاثر و تاسف عمیق و عرض تسلیت به خانواده این عزیزان و همه کسانی که قربانی فقر و محرومیت هستند اعلام می کنم که این واقعیت های ناگوار ریشه در مثلث ناکارآمدی ، تمرکز گرایی و بی تدبیری دارد و تا زمانی که بر حفظ این ساختار ناکارآمد اصرار ورزیده شود و اصلاحات به بن بست کشانده شود روز به روز اوضاع در ابعاد مختلف بدتر خواهد شد و آتش ناامیدی همه جا و همه کس را فرا می گیرد.
فرهاد و آزاد نماد همه فرزندان این مرز و بوم هستند که برخورداری از حداقل های زندگی روزمره را فریاد می کنند و فرهادهای زیادی در پشت میز و نیکمت های مدرسه یا در پشت چراغ قرمزهای شهرها یا در کوره پس کوره های حاشیه شهرها با مرگ چندان فاصله ندارند و این ما هستیم که اگر فریاد خاموش فرهاد و آزاد را نشنویم باید فردا جنازه های بیشتری را بر روی دستان پر از اتهام خود تشییع کنیم.

LEAVE YOUR COMMENT

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *