Home اخبار هشدارها و انتظارات در بیانیه سازمان معلمان ایران به مناسبت آغاز سال تحصیلی جدید
هشدارها و انتظارات در بیانیه سازمان معلمان ایران به مناسبت آغاز سال تحصیلی جدید

هشدارها و انتظارات در بیانیه سازمان معلمان ایران به مناسبت آغاز سال تحصیلی جدید

0

کمتر از دو سال به پایان قرن چهاردهم هجری خورشیدی باقی است. بیش از ۱۵۰ سال از جنبش اصلاحی مردم ایران علیه سلطنت مطلقه، استبداد، استعمار و آغاز مدرن سازی در کشور می گذرد. بیش از یک قرن از تاسیس نهاد مدرسه سپری شده است و سومین دهه از هزاره سوم آغاز می شود. بشریت در ابعاد مختلف توسعه بویژه توسعه انسانی در سایه نهاد تعلیم و تربیت، نظام آموزشی و دستگاه آموزش و پرورش تجربیات ارزشمند و کارآمدی را به دست آورده است.
سال تحصیلی جدید را در حالی آغاز می کنیم که بیش از ۱۴ میلیون دانش آموز، با پشتیبانی ۲۸ میلیون پدر و مادر روانه مدرسه می شوند و حدود یک میلیون معلم با همه بی مهری هایی که به منزلت و معیشت آنها شده است، همچنان روزنه های امید را جستجو می کنند.
سازمان معلمان ایران، ضمن تبریک آغاز سال تحصیلی جدید و تقدیر از همه فعالان آگاه، مسئول و دلسوز این عرصه، توجه همگان را به موارد ذیل جلب می کند:

✅✅مسئولان و مدیران ارشد حاکمیتی!

نخست شما را مورد خطاب قرار می دهیم. شما که بصورت ثابت مسئولیت و اختیارت بیشتری دارید و امکانات، تجهیزات و منابع مادی و معنوی بیشتری در اختیارتان است. شما باید صادقانه و شفاف اعلام کنید که چه اندازه در این ناکارآمدی سهیم هستید و چرا برای اصلاح سیستم آموزش و پرورش کشور تاخیر می کنید؟!
بی تردید، هر گونه تحول، اصلاح و تغییر در حوزه “تربیت”، همانند دو حوزه حیاتی و سرنوشت ساز “امنیت” و “سلامت”، در گرو اراده و تصمیم شماست و ساختار حاکمیتی و عرف چهل ساله نیز این واقعیت را آشکار ساخته است.
سیاست های کلی نظام، از ابلاغ تا تصویب و دستورالعمل های مربوطه در نهادهای بالا دستی، از شورای عالی انقلاب فرهنگی تا شورای عالی آموزش و پرورش و سایر نهادها و دستگاه های حاکمیتی که فراتر از دولت و باثبات تر از آن در این چهل سال ایفای نقش کرده اند، باید مسئولیت این ناکارآمدی را بپذیرند، از نسل های گذشته عذر خواهی کرده و برای نسل آینده چاره اندیشی کنند.

✅✅رئیس جمهور و دولت مردان!

می دانید و می دانیم که شما نیز بخشی از حاکمیت هستید؛ اما “نمی شود و نمی گذارند” را تا کی باید موجه دانست؟
نمونه های متعددی را در دولت های گذشته، بویژه در دوران سازندگی و اصلاحات به یاد داریم که “شد و نتوانستند مانع شوند” و این بار در اندک فرصت باقی مانده از دولتی که تدبیر و امید را وعده داده است، مطالبه گرانه، انتظار داریم که چند گام ماندگار و چند اقدام پایدار را در دستور کار خود قرار دهد تا قدری از مشکلات آموزش و پرورش کاسته شود.
رئیس جمهور می تواند با همراه کردن سایر وزارتخانه ها، حمایت عملی و مستمر از وزیر جدید و بسیج کردن ظرفیت های دولت، آموزش و پرورش را قدری به کارآمدی نزدیک تر کند.
ما هشدار می دهیم که اگر در این فرصت باقی مانده، اقدامی اساسی، موثر و ماندگار صورت نگیرد، کارنامه منفی دولت یازدهم و دوازدهم، در اذهان فرهنگیان، دانش آموزان و والدین باقی خواهد ماند.

✅✅نمایندگان مجلس و اعضای کمیسیون آموزش و تحقیقات!

سهم و نقش شما نیز در ناکارآمدی آموزش و پرورش، غیر قابل چشم پوشی است. با کدام طرح تا کنون در صدد برآمدید تا مسایل و مشکلات اساسی آموزش و پرورش را حل و فصل کنید؟! کدام سوال یا استیضاح شما مرهمی بود بر زخم های کهنه این سیستم بیمار؟! همدلی تان کجا به معلمان، امید و به دانش آموزان، نوید بخشید؟!
بطور مشخص اما، روی سخن مان با اعضای کمیسیون آموزش است. مگر نه این که شما باید برای مشکلات آموزش و پرورش، تخصصی تر چاره اندیشی کنید؟! برای مواجهه با چالش های بی شمار و پرتکرار آموزش و پرورش چه کرده اید؟! کدام پاسخ شما به طومارهای هزاران امضایی معلمان، قانع کننده و امید بخش بوده است؟!

✅✅وزیر و مدیران ارشد آموزش و پرورش!

شما منتخبین نمایندگان مردم در دولت و مجریان تحقق بخش مطالبه حق آموزش و پرورش فرزندان این مرز و بوم هستید. شما باید در درجه نخست، این حق را از حاکمیت و دولت مطالبه کنید و پاسخگوی خانواده ها باشید؛ چرا که آنها می خواهند سرنوشت کودکان و نوجوانان شان تضمین شود تا برای زندگی فردی و جمعی توانمند گردند.
آقای وزیر! کارنامه شما نیز، همانند ۱۴ وزیر دیگری که در این چهل سال آمدند و رفتند ثبت خواهد شد. حلقه بسته و فرسوده مدیران را بشکنید و ساختار متمرکز و ناکارآمد را فروریزید. با واقعیت های کلاس و مدرسه تصمیم سازی و تصمیم گیری کنید. تعالی مدرسه را فرمان ندهید؛ بلکه محوریت مدرسه را محقق سازید. دست گیری کنید و حمایت، نه مچ گیری و ممانعت.
بی تردید جوان گرایی و بکارگیری زنان در سطوح مختلف مدیریتی و کارشناسی، می تواند گام نخست برای تحول و اصلاح باشد. بدانید که با اندیشه های متحجر و بیگانه با شرایط جامعه، دستاوردهای جدید و بدون تحقق شایسته سالاری، نمی توان امیدی به تغییر و کارآمدی داشت.

✅✅معلمان، مربیان و دست اندرکاران صف مقدم آموزش و پرورش!

هر آنچه باید عملا نتیجه بخش باشد، در رابطه شما با دانش آموزان رقم می خورد. شما معلمان و مربیان هستید که در ارتباط مستقیم با دانش آموزان، نقش های موثر و ماندگار ایفا می کنید و این نقش هاست که از شما، معلم و مربی خوب یا بد و از مدرسه شما، مدرسه کارآمد یا ناکارآمد می سازد.
روی سخن ما با شماست؛ زیرا ما و شما باید پیش از مطالبه حقوق خویش از مسئولان، مطالبه گر حقوق دانش آموزان باشیم و هیچ چیز را بهانه ای برای کم توجهی به این وظیفه مهم قرار ندهیم.
معلمان و مربیان عزیز! درد و رنج هایمان و مطالبات و خواسته هایمان را در زنگ های تفریح تکرار نکنیم و چای را با طعم آه و افسوس و ترس و دلهره ننوشیم. یا به تشکل مورد قبول خود بپیوندید و یا تشکل مورد نظر خود را تاسیس نمایید. چرا که در دنیای امروز، خواسته ها در پیوندهای ثمربخش و نهادهای جمعی استمرار دهنده، محقق می گردد. صداهای ناپیوسته و دست های از هم گسسته، نه به جایی می رسد و نه چیزی را تغییر می دهد و حاصلی جز خستگی و ناامیدی ندارد.

✅✅دانش آموزان و مادران و پدرانی که چشم به مدرسه دوخته اید!

مدرسه متعلق به شماست. کلاس و درس برای شماست. بی تفاوتی و سهل انگاری و ناامیدی شما، بر استمرار ناکارآمدی نظام تعلیم و تربیت خواهد افزود. شما حق دارید عدالت آموزشی، کیفیت آموزشی، مدرسه، کلاس و معلم خوب را از متولیان آموزش و پرورش از وزیر تا آموزگار و دبیر مطالبه کنید.
بدون مشارکت واقعی شما و بدون اراده و خواست شما مدرسه دوست داشتنی و خواستنی به دست نمی آید. مدیر و معلم و مربی با دانش آموز معنا می یابد و پیوند خانه و مدرسه در این حلقه معنادار است و تعامل و همکاری ثمربخش اولیا و مربیان است که تضمین کننده مدرسه کارآمد است. با غیبت والدین، نمی توان انتظار ظهور و بروز آموزش و پرورش کارآمد را داشت.
انتظار می رود از ساختار موجود در قالب شورای دانش آموزی و انجمن اولیا و مربیان، بیشترین استفاده صورت گیرد و علاوه بر آن تک تک دانش آموزان و مادران و پدران، با ارتباط تنگاتنگ و مستمر به پویایی و کارآمدی مدرسه کمک کنند.

✅✅اندیشمندان، اساتید، کارشناسان و کنشگران عرصه تعلیم و تربیت!

سکوت شما گناهی نابخشودنی است. تا کی می توان نام اندیشمند، استاد و کارشناس تعلیم و تربیت را یدک کشید؛ اما دم فرو بست و لب به اعتراض و انتقاد نگشود؟! سکوت را بشکنید و به جمع معدود کسانی بپیوندید که سال هاست این درد مشترک را فریاد می کنند. شما هدایتگر مطالبه گران در مسیر درست و راهنمای مدیران و مسئولان هستید. باید کج رفتن ها و بد رفتن ها را هشدار دهید. در جدال خواستن های پرتکرار و نخواستن ها و نتوانستن های مستمر، شما باید زبان رسا و صدای گویایی باشید که از منظر کارشناسی و از پایگاه علمی و حرفه ای به اتکاء دانش و تجربه بشری هشدار می دهند و راهکار می آفرینند. نقشه تعلیم و تربیت باید با دستان شما طراحی شود. شما باید تربیت را از دست سیاست نجات دهید و نسبت به دخالت های بی جا هشدار دهید.
انتظار می رفت دانشگاه فرهنگیان، کانون اصلی اندیشه های حوزه تعلیم و تربیت باشد و این خلا را پر کند؛ اما شوربختانه این دانشگاه نیز، خود گرفتار سیستم معیوبی شده که نظام آموزشی را به ناکارآمدی کشانده است؛ تا حدی که تحول و اصلاح در این دانشگاه جزو مهم ترین مطالبات جامعه فرهنگی است.

🔴🔴و سخن آخر این که:

آموزش کیفی در مدارس دچار افت شدید شده است. دیگر مدرسه محلی برای تمرین مهارت های زندگی، مشارکت، رشد و خلاقیت نیست. آسیب های اجتماعی بویژه فقر، اعتیاد، وجود کودکان کار و ترک تحصیل دانش آموزان، معضل دیگری است که گریبان آموزش و پرورش را گرفته و این شرایط هشدار دهنده است.
لذا سازمان معلمان ایران بعنوان یک حزب و تشکل برخاسته از بدنه معلمان، نگرانی خود را نسبت به آینده آموزش و پرورش اعلام می دارد و ضمن بیان خواسته های خود، تحقق آن ها را از دولت، مجلس و حکمرانان، خواهان است. ما در این راستا از هیچ کوششی فروگذار نخواهیم کرد و آمادگی خود را برای هرگونه کمک و همکاری اعلام می داریم.
برخی از این خواسته ها به این شرح است:

– تحقق عملی و عینی اصل ۳۰ قانون اساسی و تضمین عدالت و کیفیت آموزشی و پرورشی
-توجه به حقوق دانش آموزان و محقق ساختن مشارکت واقعی و همه جانبه والدین
– ارتقای حداقل دستمزد معلمان به بالای خط فقر و تامین حقوق و مزایای مناسب و رفاهی آنان و ایجاد عدالت در نظام پرداخت کارکنان دولت
– اجرای طرح رتبه بندی معلمان به معنای واقعی، منطبق بر فلسفه انگیزشی و تشویقی آن
– توجه ویژه به حل مشکلات بازنشستگان فرهنگی که متاسفانه حقوق ناچیز بازنشستگی آن ها را از حداقل های زندگی محروم کرده است.
-تامین و دفاع از حقوق معلمان مدارس غیردولتی، خریدخدمتی ها، حق التدریس ها و نهضتی ها
– تقویت احزاب، تشکل ها، انجمن ها و اتحادیه ها ی فرهنگیان و کمک به ائتلاف و تعامل صمیمانه و مسوولانه آنان با یکدیگر و با مدیران و مسئولان و ایجاد بستر لازم جهت مشارکت همه جانبه معلمان در تمام عرصه ها، ابعاد و سطوح آموزش و پرورش
– ایجاد محیطی امن همراه با آرامش و به دور از شرایط و جو امنیتی برای کلیه دانش آموزان و معلمان در محیط های آموزشی و تسریع در آزادی معلمان زندانی و رفع محدودیت و ممنوعیت های فعالان صنفی و مدنی

امید است با عزم ملی و مشارکت همگانی و تحول و اصلاح همه جانبه، به نظام آموزشی و پرورشی واقعی و کارآمد دست یابیم تا شاهد مهاجرت نخبگان، فارغ التحصیلان بیکار و دانش آموزان بدون مهارت و توانمندی برای زندگی فردی و اجتماعی نباشیم.

سازمان معلمان ایران
۳۰ شهریور ۱۳۹۸

LEAVE YOUR COMMENT

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

یازده − یک =