Home دسته‌بندی نشده مشکلات معیشتی و اقتصادی معلمان ، افزایش جمعیت دانش آموزی، بی انگیزگی معلمان و اولویت نداشتن، آموزش و پرورش را ناکارآمدتر کرده است
مشکلات معیشتی و اقتصادی معلمان ، افزایش جمعیت دانش آموزی، بی انگیزگی معلمان و اولویت نداشتن، آموزش و پرورش را ناکارآمدتر کرده است

مشکلات معیشتی و اقتصادی معلمان ، افزایش جمعیت دانش آموزی، بی انگیزگی معلمان و اولویت نداشتن، آموزش و پرورش را ناکارآمدتر کرده است

0
0

محمدتقی سبزواری عضو شورای مرکزی سازمان معلمان ایران

مشکلات معیشتی و اقتصادی معلمان ، افزایش جمعیت دانش آموزی، بی انگیزگی معلمان و اولویت نداشتن، آموزش و پرورش را ناکارآمدتر کرده است

 

محمد‌تقی سبزواری عضو سازمان معلمان ایران در گفت وگو با خبرگزاری تسنیم گفت: مطالبات معیشتی معلمان در چند محور قابل بررسی است. در بحث حقوق و دستمزد در مقایسه با سایر دستگاه‌های دولتی میزان حقوق آنها پایین‌تر یا در همان حد است اما مشکل اصلی درباره رفاهیات است. بخش رفاهیات در آموزش‌ و پرورش پایین‌تر از سایر دستگاه‌ها‌ست. در بحث هزینه‌های درمان، معلمان مبلغ قابل توجهی را بابت بیمه تکمیلی پرداخت می‌کنند اما در عمل چیزی عاید آنها نمی شود و معمولا بیمارستان‌ها و مراکز درمانی با بیمه مربوطه قرارداد ندارند و ارائه خدمات در سطح پایین است همچنین از هزینه‌هایی که معلمان پرداخت می‌کنند، درصد زیادی کسر و حدود 60 تا 70 درصد آن بعد از مدت چند ماه واریز می‌شود.

افت شاخص‌های کیفی در مدارس دولتی، باعث شده که معلمان برای انجام وظیفه تخصصی خود – تدریس – با مشکلاتی مواجه باشند. افزایش جمعیت دانش‌آموزان در کلاس‌های درس که به دلیل کمبود نیروی انسانی ایجاد شده، شرایط کیفی تدریس را برای معلمان دشوار کرده است. به این مسئله نبود حداقل‌های لازم برای تدریس مانند تجهیزات مورد نیاز در مدارس یا کلاس‌های درس فرسوده را هم باید اضافه کرد.

نادیده گرفتن معلمان در برنامه‌ریزی‌های آموزشی

سبزواری در این‌باره معتقد است که طی دو دهه گذشته مسئولان نتوانسته‌اند عملاً و از نظر کیفی افت تحصیلی دانش‌آموزان را کاهش دهند بنابراین تغییراتی را ایجاد کرده‌اند مثلا برای ارتقای دانش‌آموز به پایه بالاتر دیگر نمره آوردن و قبولی در دروس ملاک نیست. همچنین ارتباط انسانی در آموزش‌وپرورش نادیده گرفته شده و معلمان در انتخاب مدیریت‌ها، تالیف کتاب‌های درسی، برنامه‌ریزی‌های آموزشی و درسی دخالت داده نمی‌شوند. شاید اگر نظرات معلمان برای آموزش‌وپرورش مهم بود بسیاری از اعتراضات به حداقل می‌رسید و معلمان با انگیزه بهتری فعالیت می‌کردند.

رتبه‌بندی معلمان هم یکی دیگر از سوالات تسنیم از سبزواری بود چرا که رتبه‌بندی حالا طولانی‌ترین زمان انتظار برای اجرایی شدن را به نام خود ثبت کرده است. معلمان بیش از 5 سال است که وعده‌هایی از اجرای رتبه‌بندی می‌شوند اما هنوز این طرح رنگ اجرا را به خود ندیده است.

بعید است رتبه‌بندی در سال 98 اجرا شود

او دراین باره چنین مطرح کرد: رتبه‌بندی از دولت دهم به این طرف مطرح شد و طبق تعریف اولیه قرار است معلمان همانند اساتید دانشگاه رتبه‌بندی شده و دریافتی آنها معادل 80 درصد اساتید دانشگاه‌ها باشد اما سه دولت می‌گذرد و هنوز این طرح رنگ اجرا به خود ندیده است. اکنون که آموزش‌وپرورش موفق شده آن را در قالب طرح به دولت ارائه دهد هنوز در کمیسیون‌های تخصصی در حال بررسی است و برای تصویب آن و ارائه به مجلس، امروز و فردا می شود. با وجود اینکه نمایندگان مجلس تذکر داده‌اند که لایحه رتبه‌بندی هر چه سریعتر در دولت بررسی و به مجلس ارسال شود تا به بودجه سال 98 برسد اما هنوز این اتفاق نیفتاده است و به نظر می‌رسد تصمیمی برای ارائه آن در سال 98 نیست. به هر حال بعید است برای سال 98 هم رتبه‌بندی اجرا شود و در بهترین حالت به سال 99 می‌رسد که با توجه به وضعیت اقتصادی دولت باز هم اجرای آن بعید است.

سبزواری افزود: البته در عمل یک مرحله اجرای رتبه‌بندی را داشتیم و در دوره وزارت آقای فانی، فرهنگیان به 4 دسته پایه، ارشد، خبره و عالی تقسیم شدند که هر کدام امتیاز خاصی گرفتند و مبلغی در حکم کارگزینی تحت عنوان فوق‌العاده شغل حرفه ای لحاظ شد اما مرحله دوم آن در سال 95 و 96 اجرا نشد برای سال 97 هم گفتند که از مهر ماه رتبه‌بندی اجرا می‌شود که این اتفاق نیفتاد و فاز دوم این طرح هنوز اجرا نشده و دلیل آن هم معلوم نیست.

آموزش‌وپرورش در طرح معلم تمام وقت صداقت ندارد

این معلم و کارشناس آموزشی درباره طرح معلم تمام وقت که این روزها به عنوان یکی از جنجالی‌ترین طرح‌های آموزش‌وپرورش مطرح است و با رضایت مسئولان وزارتخانه و در مقابل عدم استقبال معلمان و تردیدهای آنها مواجه شده است، گفت: متاسفانه آموزش‌وپرورش به شیوه غیرصادقانه وارد موضوع «معلم تمام وقت» شده است و هیچ چیز بهتر از صداقت نیست. از سال گذشته و در سال‌های آینده بحران نیروی انسانی را در آموزش‌وپرورش داریم و علت آن این است که نمی‌توانند برای چند سال آینده برنامه ریزی‌کنند چون آمار دقیقی ندارند مثلا سال 89 بسیاری از نیروها را با 25 سال سابقه بازنشسته کردند و هنوز 10 سال نگذشته که می‌گویند با بحران کمبود نیرو مواجه هستیم. این ایراد مطرح است که آموزش‌وپرورش به جای اینکه صادقانه بگوید برای کمبود نیروی انسانی مجبوریم این کار را انجام دهیم و برای ترغیب معلمان برای برداشتن اضافه کار، مبلغ را در حکم کارگزینی آنها لحاظ می کنیم با فریب می‌گوید این طرح برای ارتقای معیشت معلمان است. اگر واقعا بحث ارتقای معیشت مطرح است چرا آن را دو سال قبل اجرا نکردند این موضوع از زمان آقای فانی مطرح بود چرا همان زمان اجرا نشد؟ البته معلمان با طرح معلم تمام وقت مخالفند و می‌گویند معلمی که انرژی خود را برای 24 ساعت تنظیم می‌کند مجبور است که 30 ساعت تدریس کند از سوی دیگر تعریف 24 ساعت کار هفتگی برای معلمان براساس استاندارها است.

سبزواری براین باور است که بی تفاوتی نسبت به جایگاه معلم و حقوق دانش آموز ناشی از این است که نظریه پردازان و تصمیم گیرنده‌‌ها، آموزش‌وپرورش را محور توسعه نمی‌دانند، وقتی به آموزش‌وپرورش به شکل نوین توجهی نشود قطعا هم نظر مثبتی در تصویب بودجه برای آموزش‌وپرورش وجود نخواهد داشت. وقتی در دولت به آموزش وپرورش حساسیت نباشد خیلی از مسائل دیگر مانند استفاده از نیروهای کارآمد، تجهیزات مناسب، تکنولوژی و علم روز تحت الشعاع قرار می‌گیرد.

سازمان برنامه و بودجه به هزینه‌کردن در آموزش‌وپرورش اعتقادی ندارد

عضو شورای مرکزی سازمان معلمان در بخش دیگری از گفت و گوی خود به تسنیم گفته است که :‌ وقتی نگاه از بالا به آموزش‌وپرورش مناسب نباشد مطالبات معلمان هم شنیده نمی‌شود. متاسفانه به نظر می‌رسد آقای نوبخت به هزینه کردن در آموزش‌وپرورش اعتقادی ندارد وقتی این افراد در رأس کار هستند، طبیعی است که حداقل بودجه را به این وزارتخانه اختصاص دهند. معرفی تیم مدیریتی از سوی سازمان برنامه و بودجه به وزارت آموزش‌وپرورش با چه هدفی است؟ به نظر می‌رسد مسئله تعامل بهتر با این وزارتخانه مدنظر است. در دوره آقای آشتیانی شاهد بودیم که او در برابر سازمان برنامه و بودجه می‌ایستاد و حقوق و مطالبات معلمان را درخواست می‌کرد. برای درمان مشکلات آموزش‌وپرورش نسخه گسترش آموزش خصوصی را پیچیده‌اند و هم‌اکنون عملا باید گفت که 30 درصد مدارس در واقع غیردولتی هستند که این آمار بسیار بالاست. از سوی دیگر آنچه در کلانشهرها گسترش پیدا می‌کند بحث تامین تمام مخارج مدارس از طریق شهریه دریافتی است. علی رغم آنکه مسئولان می‌گویند گرفتن شهریه در مدارس ممنوع است اما عملا چنین اتفاقی نمی‌افتد و مدارس کلا خودگردان هستند و در بسیاری از مدارس در کلان شهرها اسناد مالی ادارت مناطق را پاس می‌کنند.

LEAVE YOUR COMMENT

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *