Home اخبار سخنان محمدعلی وکیلی عضو هیات رئیسه مجلس در جمع اعضای سازمان معلمان ایران
سخنان محمدعلی وکیلی عضو هیات رئیسه مجلس در جمع اعضای سازمان معلمان ایران
2

سخنان محمدعلی وکیلی عضو هیات رئیسه مجلس در جمع اعضای سازمان معلمان ایران

0
2

 

نماینده مردم تهران در مجلس شورای اسلامی سخنان خود در جمع اعضای سازمان معلمان ایران در نشست یک روزه پنج شنبه 23 آبان در تهران را با ابراز خوشوقتی از حضور در جمع انرژی بخش فرهنگیان عضو این تشکل آغاز نمود و گفت: وقتی می بینم اینجور دغدغه فعل اجتماعی دارید به رغم آسیبی که به منزلت شما خورده و از لحاظ معشیت کل جامعه ایران و بخصوص  فرهنگیان در تنگنا هستند واقعا من امیدوار می شوم و انرژی می گیرم این سرزندگی در جریان اصلاح طلبی که بسیار پر هزینه است به آدم اعتماد به نفس می دهد و باعث امید می شود با تشکر از این فرصت برای اینکه به اطاله نینجامد در دو بخش کو تاه مطالبم را ارایه می دهم.

عضو هیات رئیسه مجلس شورای اسلامی در ادامه افزود: در بخش اول لازم است اشاره کنم که مساله اصلی جامعه فرهنگی ما مساله مهم معشیت نیست مساله مهم منزلت است که با نوع رویکردی که در کشور در این سالیان داشتیم آسیب دیده است  معیشت در کشور ما شرط لازم است ولی شرط کافی نیست، منزلت برایند معیشت است و برایند کارکرد این شغل منزلت را تعریف می کند در حوزه فرهنگ عمومی بسته به  اینکه این  کارکرد در چه جایگاهی است منزلت را تعریف می کند به لحاظ توسعهای  موتور محرکه  به حرکت نیفتاده است دلایل آن هم این است که  که گروه های نقش آفرین به منزلت لازم نرسیدند در صدر این گروه ها نیز فرهنگیان قرار دارند که البته در زمینه آسیب شناسی و علت شناسی ساعت ها می شود حرف زد و لی باید توجه داشته باشیم که ما  نیازمند رنسانس در نوع نگاه حکمرانان و فضای فرهنگی جامعه هستیم رنسانسی که از نوع نگاه  به جایگاه فرهنگیان و کارکرد و نقش این قشر باید آغاز شود که البته این رنسانس مقدمه رنسانس بزرگی است که ساحت عمومی جامعه را در بر می گیرد و می تواند دستاوردهای بزرگی در زندگی جمعی به همراه بیاورد.

محمد علی وکیلی در ادامه سخنان خود در جمع نمایندگان شوراهای استانی و اعضای شورای مرکزی سازمان معلمان افزود: در زمینه مسایل حوزه آموزش و پرورش و فرهنگیان باید اذعان کنم که بخشی که در دست مجلسی ها بود اقداماتی انجام شد در حد مقدورات اما لازم است عرض کنم که  اولا این مجلس دهم بد شانس ترین مجلس تاریخ جمهوری اسلامی است در بدترین زمان ممکن شکل گرفت و ما برسرکار آمدیم با رای میلیونی مردم که در واقع رای نه به یک شیوه حکمرانی و رای بله به سبک جدید حکمرانی بود ما وارد مجلس شدیم اما به برخی بد بیاری ها خوردیم از جمله تحولات جامعه جهانی که تاثیر زیادی برتوانمندی ما در داخل گذاشت دولتی که برآمده از خواسته های اصلاح طلبی بود ولی دولت اصلاح طلب نبود و دولت چهل تکه ای بود که محاسنی دارد و لی معایب بسیاری هم دارد.

این نماینده مجلس در بخش دیگری از سخنان خود گفت: در حالی ما وارد مجلس شدیم که ساحت اصلاح طلبی دچار تشتت زیادی شده بود و استراتژی اصلاح طلبی منقه نبود نه زمانی که مارا حمایت کردندمعلوم بود که از ما چه می خواهند و  نه زمانی که وارد مجلس شدیم مشخص بود که  ماموریت ما در مجلس چیست حتی ماموریت دوستان ما در شورا و دولت نیز مشخص نبود.

وی افزود: مجموعه مشکلا ت دست به دست هم داد تا در عمل با کاستی ها و ناکامی مواجه شویم اما با این وجود در حد مقدورات تلاش شد و به دلیل گرایش اکثریت امید نسبت به فرهنگ و جامعه فرهنگی  به نسبت مقدورات بیشترین توجه به آموزش و پرورش در مجلس دهم صورت گرفت که البته این اقدامات در مقیاس مشکلات فرهنگیان اقدامات تعیین کننده نبود و لی اقدامات مهمی به حساب می آمد در بودجه سنواتی سهم روبه رشد و قابل مقایسه با دیگر دستگاه ها بود تکالیفی برعهده دولت که ناظر بر معشیت جامعه فرهنگیان و احیا منزلت از جمله طرح رتبه بندی بود صورت گرفت جدیت مجلس برای تامین منابع این طرح بر کسی پوشیده نیست و تاکید بر این است که تا آخر سال به اجرا دربیاد در این مجلس شاهد به بار نشستن نوسازی فضا آموزشی بودیم ودر این مجلس تسهیلات و تکالیفی بر دوش دولت گذاشتیم تا منابعی از محل های مربوطه برای نوسازی و بهسازی فضای آموزشی تخصیص دهد. چرا  که واقعا در شان تهران نیست که بعد سیستان پایین ترین ضریب امنینی مدارس و بالاترین سطح فرسودگی را داشته باشد.

نماینده مردم تهران در ادامه سخنان خود پیرامون مسایل حوزه آموزش و پرورش خطاب به اعضای سازمان معلمان ایران گفت:  علاوه بر بحث فرسودگی مدارس و مساله معیشت و منزلت معلمان بحث کمبود نیروی انسانی هم که بسیار جدی است مورد توجه ما بوده است برای جمعیت زیادی از فرهنگیان که در  شرف بازنشستگی هستند باید فکری بشود و برای این کمبود جایگزینی آورده شود و مسائل مختلفی وجود دارد که اگر تداوم داشته باشد مشکلات عمیق و گسترده ای را به بار می آورد. از دست آورد های اصلاح طلبانه  مجلس دهم اولویت دادن به حوزه آموزش و پرورش و جامعه فرهنگیان هست اما کافی نیست.

 

وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به اینکه جمع حاضر یک جمع اصلاح طلبی هستند و از قشر فرهیخته و فرهنگی می باشند به آسیب شناسی اصلاح طلبانه پرداخت و گفت: اگر به فرایند کنش اصلاح طلبانه ایران و جامعه ایرانی نگاهی بیندازیم می بینیم اصلاح طلبی ما و راهی که تا  اکنون آمده ایم محصول کشش های جامعه ایرانی است  و در واقع این یک وجه نسبت به کنش اصلاح طلبانه ما  بوده است یعنی اولین پتانسیل پیش برنده کنش های اصلاح طلبانه کششی بود که در فضای جامعه اصلاح طلبانه وجود داشت و طبیعی نیز می باشد چرا که مردم ایران مردمی رو به جلویی هستند و می خواهند تحولاتی ایجاد کنند و پویایی داشته باشند می خواهند تحولات داینامیکی بوجود آید، می خواهند یک زندگی به اصطلاح درخشانی داشنه باشند و برای فرزندانشان آینده خوبی نوید دهند و به همین دلیل در جامعه ایران اصلاح طلبی همیشه وجود وجود داشته و دارد. عامل دوم پیش برنده  جریان اصلاح طلبی در ایران به رغم مقاومت ساختار های قدرت در مقابل اصلاح طلب ها داشتن نوع رقیب است . رقیب اصول گرای ما از جاذبه حداقلی برخوردار بود این جاذبه حداقلی حتی در شهرستان ها نیز  بود و در شهرستان ها شاهد بودید تا به سطوح ملی لذا جاذبه ای  ما در گفتار اصول گرایی نمی دیدیم.

وکیلی در ادامه این تحلیل افزود: لذا مردم راه سومی نداشتند اگر راه سوم وجود داشت به اصلاح طلبی روی نمی آوردند ولی چون راه سومی وجود نداشت و طیف اصول گرا هم جاذبه ای برای مردم نداشت به اصلاح طلبان روی آوردنداما اصلاح طلبی در نقطه ای که هستیم در بیم و امید نسبت به نحوه تعامل با  شورای نگهبان است و گمانه زنی ها این است که شورای نگهبان چگونه عملی خواهد کرد اما به نظر من مشکل اصلی  شورای نگهبان نیست این عرضم برای اولین با است که در یک جمع بیرونی دارم در فراکسیون امید هم به صورت کوتاه عرض کردم مشکل شورای نگهبان نیست بلکه مشکل اصلی ترس از ریزشی است که در رفتار تک تک کنشگران اصلاح طلب حاکم است  و اعتماد به نفسی که  اصول گرایان دارند بخاطر اینکه  با هر وضعیتی که دارند نسبت به فیلتر دستگاههای نظارتی مشکلی ندارند.

این نماینده اصلاح طلب فراکسیون امید مجلس دهم در بخش دیگری از سخنان خود گفت:  به لحاظ کنشگری واقع بینانه لازم است عرض کنم که واقعا سهم این نگرانی چقدر است؟ به نظرم  سهمش بسیار کمتر از سهم نداشتن منابع انسانی برای جریان اصلاح طلب است  بیش از سهم عوامل بیرونی  سهم منابع انسانی موثر است در سال نود یک سرمقاله نوشتم که حوادث ۸۸ ستون فقرات اصلاح طلب را از کار انداخت، برخی بر من خرده گرفتند که مثلا چون با رهبران جریان اصلاح طلب برخورد شده و جریان بی سر شده من این تحلیل را دارم  و از منظر قدرت تحلیل می کنم در حالی که من از منظر بدنه اجتماعی نگاه می کنم و بررسی سرمایه انسانی و ضربه۸۸ به منابع انسانی جریان اصلاح طلب مد نظر من بوده و می باشد لذا من بر این باورم که مسایل اصلاح طلبی پیش نمی رود مگر اینکه روزنه حضور اصلاح طلبان در حاکمیت با رفتار اصلاح طلبانه تشدید شود و پنجره به مرور زمان به دروازه تبدیل شود.

لازم بذکر است بخش های دیگر سخنان وی بویژه بخش پرسش و پاسخ بعدا منتشر خواهد شد

Comment(۲)

LEAVE YOUR COMMENT

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *