Home انتخاب سردبیر رفراندوم و مذاکره و خروج از بن بست رابطه با آمریکا
رفراندوم و مذاکره و خروج از بن بست رابطه با آمریکا

رفراندوم و مذاکره و خروج از بن بست رابطه با آمریکا

0
0

ترامپ توپ مذاکره را در زمین ایران انداخت

گودرز بهرامی

مسوول کمیته اجتماعی و سیاسی سازمان معلمان ایران

رییس‌جمهوری آمریکا اعلام کرد، این آمادگی را دارد که با ایران «بدون پیش‌شرط» وارد مذاکره شود.

رییس‌جمهوری آمریکا در کنفرانسی مطبوعاتی با نخست‌وزیر ایتالیا درباره مذاکره با ایران و دیدار با مقامات کشورمان تصریح کرد که تمایل دارد با مقام‌های ایرانی ملاقات داشته باشد.

وی گفت: من به ملاقات کردن اعتقاد دارم. اگر آن‌ها بخواهند، من قطعاً با [مقام‌های] ایران ملاقات خواهم کرد. نمی‌دانم که آیا آن‌ها آماده این کار هستند. آن‌ها اکنون در حال پشت سر گذاشتن دوره سختی هستند.

رییس‌جمهوری آمریکا گفت: معتقدم آن‌ها احتمالاً در پایان به این نقطه خواهند رسید که خواستار ملاقات شوند و من آماده‌ام تا هر زمان که بخواهند، با آن‌ها ملاقات کنم. من این کار را از روی قوت یا ضعف انجام نخواهم داد. فکر می‌کنم این کار اقدام مناسبی است. اگر بتوانیم به نتیجه‌ی معنادار دست یابیم ،نه اتلاف کاغذی که در توافق قبلی اتفاق افتاد، قطعاًّ مایل به انجام ملاقات خواهم بود.

در ادامه خبرنگاری  از ترامپ پرسید که آیا پیش‌شرطی برای چنین ملاقاتی دارد که رئیس‌جمهوری آمریکا پاسخ داد: هیچ پیش‌شرطی، نه. اگر آن‌ها بخواهند ملاقات کنند، من هم ملاقات خواهم کرد. هر زمان که آن‌ها بخواهند. این کار برای این کشور خوب است، برای آنها خوب است، برای ما خوب است و برای جهان خوب است.

رییس‌جمهوری آمریکا در این کنفرانس مطبوعاتی با بیان این که «من به ملاقات کردن اعتقاد دارم»، اضافه کرد: درباره گفت‌وگو با دیگران به خصوص وقتی صحبت از احتمال جنگ، مرگ، قحطی و بسیاری از چیزهای دیگر مطرح است، باید مذاکره کرد. هیچ مشکلی با مذاکره وجود ندارد.

رئیس جمهور آمریکا برای گفت و گو با ایران اعلام آمادگی کرد؛ آن هم با این سه وصف: هر کجا که ایرانی ها بخواهند، هر زمان که ایرانی ها بخواهند، بدون پیش شرط.

 در این باره نکات زیر قابل تأمل است:

کاخ سفید پیش تر ۱۲ شرط برای مذاکره با ایران تعیین کرده بود. این، عقب نشینی آشکار ایالات متحده در برابر ایران است، آنقدر واضح که پمپئو، وزیر خارجه آمریکا کوشید با تکرار جملات کلیشه ای مانند لزوم اصلاح رفتار ایران با مردمش به عنوان شرط گفت و گو، این عقب نشینی را تعدیل کند. هر چند ممکن است این موضع گیری های ترامپ و پمپئو باب میل اسرائیل و عربستان نیز نباشد.

در دولت های  قبلی آمریکا چند بار نامه ها و پیام ها ی غیر علنی در رابطه با مذاکره  مبادله شد  ، از جمله باراک اوباما چند بار به طور غیرعلنی، از ایران تقاضای مذاکره کرده بود ولی جمهوری اسلامی نپذیرفت. یکی از علت ها، همین مخفیانه بودن و غیر علنی بودن درخواست های آمریکا بود ولی اینک ترامپ به صورت علنی  و به صورت شفاف و آشکار اعلام کرده است که حاضر به گفت و گوی بدون پیش شرط با ایران است ، آن هم در هر زمان و مکانی که طرف ایرانی تعیین کند. به نظر می رسد برگ برنده ای است که ایران باید حداکثر استفاده را از آن ببرد.

اگر چه  به نظر می رسد در آن زمان نیز  فرصت سوزی شد و ما می توانستیم در ازای بعضی از امتیاز ها همانند برجام  باب مذاکره با امریکا را علاوه بر مسئله هسته ای در زمینه های دیگر شروع کنیم و به توافقات رسمی و معتبری برسیم زیرا به نظر می رسید اوباما و وزیر خارجه وقت امریکا جان کری از انعطاف بیشتری نسبت به بقیه سیاست مداران امریکا نسبت به ایران برخودار بودند. و می توانستیم از سیاست های آن ها به نفع خودمان استفاده کنیم.

اما اینک  رئیس جمهور آمریکا نزد همه جهانیان اعلام کرده که این آمریکاست که خواهان گفت و گو با ایران است. او همچنین گفته است که این تقاضا را نه از موضع ضعف می گوید و نه از موضع قدرت. و این یعنی مذاکره در شرایط برابر که طرفین نباید از موضع ضعف یا قوت به مذاکره بیاندیشند.

شاید مشاوران ترامپ به او گفته اند که ایران همواره بر گفت و گوی برابر تاکید داشته است و تمایلی ندارد صندلی طرف مقابل بلندتر باشد و نباید از مواضع قدرت با ایران در باره مذاکره صحبت کرد و یا فکر کرد که ایران از موضع ضعف تن  به مذاکره خواهد داد.

با این اوصاف، هر چند ترامپ از مذاکره بدون پیش شرط سخن گفته، ولی در واقع شرط اساسی ایران را پذیرفته است: گفت و گو از موضع برابر و بدون پیش شرط،  بی آن که شائبه ای از انفعال ایران در آن باشد.

به هر حال  به نظر می رسد ترامپ پیش دستی کرده و توپ را در زمین ایران انداخته و تصمیم گیری در این رابطه را به عهده ایران گذاشته  که ظاهرا برای مسوولان سیاسی ما کار سختی است زیرا  چهل سال است شعار مرگ بر امریکا را سر داده ایم و عده ای افراطی و تند رو  به هیچ وجه حاضر به گفت وگو با امریکا نیستند و آن را یک تابو می دانند که هویت در دشمنی با امریکا را زیر سئوال می برد و باید قید خیلی از سخنرانی ها در ترببون ها و در دشمنی با امریکا را بزنند. بنابر این مذاکره با امریکا را رد می کنند و اصولا اعتقادی به اینگونه مذاکرات ندارنداز طرف دیگر ترامپ به ظاهراعلام کرده که ”  برای آنها (ایران )خوب است، برای ما خوب است و برای جهان خوب است.

واضافه کرده: درباره گفتگو با دیگران به خصوص وقتی صحبت از احتمال جنگ، مرگ، قحطی و بسیاری از چیزهای دیگر مطرح است، باید مذاکره کرد” و این همان راهی است که ممکن است اگر ما درخواست مذاکره را رد کنیم از آن سوء استفاده کند و ما را در مقابل جهان قرار دهد و بگوید ما برای صلح و جلوگیری از جنگ درخواست مذاکره دادیم ولی مسوولان ایرانی قبول نکردند و باعث یک اجماع جهانی دیگر بر علیه ما شود و وضع بدتر شود.

بنابر این به همین دلیل و بر اساس شرایط حساس فعلی و مصلحت اندیشی ،  عده ای مذاکره با امریکا را تابو نمی دانند و معتقدند نباید فرصت پیش آمده را از دست داد و بر اساس منافع طرفین باید باب مذاکره را باز گذاشت و نباید آن را به راحتی رد کنیم و بگوئیم ترامپ بی خود کرده است.

اما راه سوم به نظر می رسد درباب بودن یا نبودن  مذاکره با امریکا و عدم نتیجه گیری و توافق طیف های سیاسی ،  قضاوت  و تصمیم گیری را به مردم بسپاریم و به منافع ملی و هر آنچه که مورد قبول و رضایت مردم است  احترام بگذاریم و فارغ از  احساسات و جناح بندی های سیاسی آن را مورد تجزیه و تحلیل منطقی قرار داده  و بر اساس  رأی و خواست  مردم  اقدام کنیم و می توان به کمک تحقیقات ، پژوهش ها و نظرسنجی های علمی  معتبر ، نظر مردم را جویا شد و اگر نیاز باشد آن را به رفراندم عمومی گذاشت و تکلیف  را برای همیشه روشن کرد. تا از بن بست رابطه با امریکا خلاص شویم.

LEAVE YOUR COMMENT

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *