Home یادداشت رابطه رقابت سیاسی و امنیت ملی
رابطه رقابت سیاسی و امنیت ملی
0

رابطه رقابت سیاسی و امنیت ملی

0
0

روح الله کلانتری

مسئول سازمان معلمان گلستان

🔹بدون شک در جهان بحران زده امروز، شاه کلید توسعه در امنیت خلاصه می شود. به تعبیر امروزی کشوری میتواند از توسعه یافتگی سخن بگوید که در امنیت و آرامش باشد. در واقع امنیت پیش نیاز بی بدیل توسعه است و فقدان آن تمام وجوه توسعه را به چالش می کشد. از زمان نهضت مشروطیت تا کنون همواره به علت فقدان تحزب به معنی واقعی و فرار از کار تشکیلاتی و جمعی در ایران، خسارات جبران ناپذیری به ملت وارد کرده است. ماجرای تحزب در کشور ما تاریخ پر فراز و نشیبی را پشت سر گذاشته و به علل مختلف کار جمعی و تحزب همواره مانعی جدی بر سر راه آن هم در نظر و عمل وجود داشته است. به همین دلیل به قول یکی از متفکران و اندیشمندان عصر جدید جامعه دچار فوبیای تحزب شده است.همچنین نوظهور بودن پدیده تحزب، موجبات نوعی مقاومتها و مخالفت هارا در میان علمای دینی ایجاد کرده است. در غیبت احزاب قوی و قدرتمند برخی از محافل قدرت و ثروت تلاش می کنند تا با نفوذ در مراکز قدرت، بر منابع ملی ما تسلط یافته و با استفاده از پول های کثیف و رانت های خود مردم را به بازی گرفته و بر مسند قدرت تکیه زنند. در حقیقت تاسیس نظام جمهوری اسلامی و تدوین اصول قانون اساسی حاوی اصولی روشن در تاکید بر آزادی احزاب و رقابت های سیاسی است.

🔹هدف از تشکیل احزاب جلوگیری از استبداد و خودکامگی، استفاده از دانش دیگران، رفع نیازهای فکری و مالی، اخترام به افکار و اندیشه های دیگران، تصمیم گیری و تصمیم سازی متقن و منظم، نجات از فرد گرائی و اجتماع گریزی، گسترش امنیت در میان جامعه و شفاف کردن همه امور است.

🔹احزاب و نهادهای مدنی باید برای حاکمیت و زمامداران جامعه این حقیقت را روشن کنند که حفظ دستاوردهای نظام و انقلاب و دفاع از امنیت ملی در گرو حل مشکلات مردم و شنیدن صدای آنها و پیگیری مطالبات قانونی آنان است.

🔹برخی گمان می کنند که آزادی احزاب و نهادهای مدنی مخالف امنیت ملی است، در حالی که تجربه سالهای گذشته نشان می دهد که هر زمان مشارکت سیاسی در جامعه افزایش یافته امنیت ملی استحکام بیشتری پیدا کرده است.

🔹در حقیقت نسبت رقابت سیاسی و امنیت ملی نه تنها معکوس نیست بلکه نسبتی مستقیم است و این امر نیز به جوهره نظام های مردم سالار برمی گردد. در چنین جوامعی خواسته های مردم از طریق احزاب و نهادهای مدنی پیگیری شده و از حالت توده ای و بی شکل خارج می شود. در چنین شرایطی از یک سو رقابت احزاب با یکدیگر و نظارتشان بر هم موجب توجه بیشتر مردم و پرهیز از قانون شکنی و سوء استفاده می شود. در چنین جوامعی اگر حزبی ناکام بود در یک فضای آرام جابجائی قدرت صورت می گیرد. زمانی که مردم مشاهده کنند که با کمترین هزینه می توانند خواسته های خود را بدست آورند هرگز با اصل نظام که چنین قدرتی را در اختیار آنها قرار داده است مخالفت نمی کنند. خلاصه آنکه رقابت احزاب با یکدیگر موجب ثبات نظام و امنیت ملی خواهد بود و امید است که مسئولان و زمامداران جامعه زمینه حضور و مشارکت فعالیتهای حزبی را در جامعه فراهم کنند.

LEAVE YOUR COMMENT

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *