Home دسته‌بندی نشده دل نوشته های علیرضا هاشمی در ستایش شادروان استاد کاکازاده
دل نوشته های علیرضا هاشمی در ستایش شادروان استاد کاکازاده

دل نوشته های علیرضا هاشمی در ستایش شادروان استاد کاکازاده

0

معلمی درد مند، پاک ،فهیم وهنرمند 

مرحوم کاکازاده ،دوست وهمراهمان ازمیان ما رفت وچشمانمان را اشکبار نمود.
سالهای متمادی زیست بااودر شورای مرکزی سازمان معلمان گواهی میدهد او
معلمی درد مند، پاک ،فهیم وهنرمند ،
درکوران حوادث قبل وبعد ازانقلاب آبدیده شده وبا مشی اصلاح طلبانه پیمودن مسیر حقیقت،خیر وزیبایی را به ما درس می داد.
برای آنکه حالمان راکمی خوب کندواز آلاممان بکاهد در سالهای اخیرنشاندن لبخند بر لبانمان را برگزیده بود وماچه مشتاقانه محوهنرمندیش می شدیم.

دراین اوضاع بی ثبات ماراتنها گذاشت واز نصیحتهای پرااز عقلانیتش محروممان کرد.
ولی او باما وهمراهمان بوده وخواهد بود
رحمت ورضوان الهی بر او
————————————————

دوستی های فست فودی
،————————————
دوستی های دنیای مجازی کوتاه مدت وکم عمق اند وعدم صداقت در آن موج می زند….

دوستان هر فرد دراین دنیای مجازی شده ممکن است ازنظرتعداد، افراد بیشتری را شامل شود ولی از نظر کیفیت بسیار نازل وشکننده است.

دوستی ما با مرحوم کاکازاده از جنس دیگری بود،طی چنددهه همراهی در فراز وفرودها ،چنان عمق یافت که فراق امروز را برایمان جانسوز نموده است.

در سختی های کارهای جمعی، آنهم در ایران امروز که باران درد ورنج هایش قطع شدنی نیست، در غم وشادی های دوران ، در سازمان معلمان ایران مسیری را صادقانه پیموده ایم که مایه خشنودی وافتخاراست.

نزد امثال من ،کاکازاده معلمی است که با محوریت عقل واخلاق دائم با جهل، ظلم وسلطه می ستیزد .او الگویست که یاد وخاطرش نزد ما برای همیشه زنده خواهد ماند.

——————————-

میدانم که میدانست
———————————————–
میدانم که میدانست ، اگر مرگ نبود،هستی چیزی کم داشت
مرگ است که زندگی مارا معنی دارکرده است
مرگ از رازهای هستی است که نباید پیرامونش به گزاره های یقینی اندیشید.

میدانم که می دانست زندگی اش ،مثل همه انسانها خالی از درد ورنج نیست ولی نه مرگ ،نه درد ورنج های زندگی ، اورا از انتخاب زندگی خوب ،خوش وارزشمند غافل نکرد…..

خوشی ها را در سایه خوبی هاجستن وکاهش دردورنج دیگران از آموختنی های ما ازندگی مرحوم کاکازاده است….

باشد که شاگردان خوبی برایش باشیم
—————–

دغدغه ها
—————————————–
یکی از راه های شناخت عمیق یک فرد،شناخت دغدغه هایش است….
حساسیت های ما به چیست؟ وزن چه اموری نزد ما سنگین تر است ؟
چه تصاویری ذهن ما را به خود مشغول داشته ومی دارد؟
آیا فقر،جهل وظلم خواب از چشممان می گیرد؟
یادم نمی رود دردفاع از آن فقیه فقید متضلع درهر جلسه شورای مرکزی نکته ای می گفت وبه اذهان خفته تلنگری می زد!
یادم نمی رود به هنگام درگذشت سحابی ها(عزت الله وهاله) چه غمگنانه ظلم را نشانه می رفت………
آری ماییم ودغدغه هایمان …….
مرحوم کاکازاده دغدغه های انسانی وانسان ها را داشت وباشد که ما نیزچنین باشیم

————————————————–

آدرس اشتباه
———————————————
یکی از آموخته های من از مرحوم کاکازاده این است که درسیاست همیشه باید حواسمان جمع باشد تا به ما آدرس اشتباه ندهند!
مسائل ومشکلات جامعه متنوع ومتعدند ،اگر آنها سطح بندی نگردند واولویتشان مشخص نشود،امکان اینکه مارادنبال نخود سیاه بفرستند زیاد است.

برای مثال راه حل مسائل ومشکلات اقتصادی امروز ایران را نباید در خوداقتصادجست(آدرس اشتباه!)بلکه راه حل درست در سیاست(قدرت) وفرهنگ جامعه است!
بقول کارکشته ای که خود از اقتصادیون است:
تابازار سیاست اصلاح نشود،بازار اقتصاد به ریل اصلی باز نمی گردد.
فراموشی این نکته ی مهم ، تحمیل کننده هزینه های بسیار است.
مرحوم کاکازاده با تکرار شعار معروف زمان انقلاب ،مرتب به ما تذکر می داد اگر به اصلاح کوچکی هم مشغولیم ،نبایدام المسائل وفوندانسیون قدرت فراموش شود.

باشد که از فراموش کاران نباشیم

LEAVE YOUR COMMENT

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پانزده + بیست =