Home یادداشت خیلی ها قربانی شدند زیر دیوار های بی مسولیتی 
خیلی ها قربانی شدند زیر دیوار های بی مسولیتی 
0

خیلی ها قربانی شدند زیر دیوار های بی مسولیتی 

0
0

برای همدردی با مادر دنیا و قربانیان زیر دیوار بی مسئولیتی ها

خیلی ها قربانی شدند زیر دیوار های بی مسولیتی 

مرضیه ناصری

عضو سازمان معلمان و فرهنگی شاغل در خراسان شمالی

نامه ای به مادر دنیا ویسی، دانش آموزی که در اواسط مهر 97 دیوار مدرسه روی سرش آوار شد ومنجر به فوتش شد.

نامت رانمی دانم، اما تو را به نام دنیا می شناسم،
مادر دنیا، حادثه غمبار به سوگ نشستنت متاثرم کرد، قلبم را فشرد، اقراق نیست که بگویم احساس خفگی به سراغم آمد چون از جنس توام، یک مادر
مدتی است دنیای مجازی با خبر تلخ گرفتن دنیایت پرشده
خیلی ها
خیلی چیزها نوشتند و از علت این حادثه گفتند، از بی مسولیتی خیلی ها، از مظلومیت دنیا،
اما من دنبال متهم نیستم، فقط می خواهم برای همدردی با تو بنویسم.
مادر دنیا، شاید از این پس از کنار هر مدرسه ای که عبور کنی دیوارش را نفرین کنی.
شاید از هیچ دیواری خوشت نیاید فقط اندکی مکث کنی وزیر دیوار برای دنیایت بگریی.
شاید با دیدن دنیاهای دیگران که هنگام رفتن و برگشتن از مدرسه لی لی کنان طول کوچه پس کوچه های روستا راطی می کنند یاد دنیای خودت بیفتی و دنیا ی آمالت روی سرت خراب شود.
شاید دیگر نتوانی به هیچ کیف و کفش دخترانه ای با ذوق بنگری
شاید هنوز کتاب های جلد کرده دنیا روی طاقچه مانده باشد و دیدنشان دلت را بلرزاند بغضت اشک شود و اشکت سرازیر

اما مادر دنیا، نه تنفر نه حزن و اندوه هیچکدام نمی تواند تسکینت دهد.
راستی چه شد که دنیا را راهی مدرسه ای کردی که دیوارش تخریبی بود؟
تو نمی دانستی دیوار مدرسه تخریبی است ؟
باید می دانستی؟؟؟
شاید باید می دانستی

باید برای ثبت نام دخترت ابتدا همه چیز مدرسه را چک می کردی
دیوار
سیمهای برق
گاز یا بخاری های نفتی

و…………….
خب فرض کنیم همه چیز را بازدید کردی و دیدی که تنها مدرسه روستا تخریبی است
پرونده دنیا و دستش را می گرفتی و به خانه برمی گشتی
می گفتی دخترم بیسواد بمان اما زنده باش
یا شاید به مدیر می گفتی دیوار مدرسه خراب است می خواهید چه کنید؟
و مدیر می گفت مکاتبه کرده ام هنوز پاسخی نداده اند
یا می گفت مکاتبه کرده ام به زودی درست می شود
آیا تا آن زمان دیوار توانایی ایستادن داشت؟
شاید اگر می دانستی فقط دیوار مدرسه قاتل دخترت می شود چادرت را به کمرت می بستی و مثل تمام مردان روستا که کارگری بلدند، کلنگ برمی داشتی خودت خرابش می کردی
می دانی مادر دنیا؟

بی مسولیتی مادر زادی نیست
کم کم از کف خانه و خانواده شکل می گیرد.
و وارد جامعه می شود.
از تو می پرسم آیا هر روز مرد خانه از خانه که بیرون می رود به تو می گوید که ناهار ظهر یادت نرود؟
اما انگار در جامعه بی مسولیت ما باید هر روز به همه مسولیت شان را یاد آوری کنیم
به مدیر مدرسه بگوییم دیوار را تخریب و بازسازی کنیدو او به مافوقش و….
به نانوا بگوییم نان خمیر دستمان ندهد
به رفتگر بگوییم سطل زباله ها دو روز است خالی نشده
به مامور مخابراتی، آب، برق، گاز، بگوییم سیم کشی ها نیاز به تعویض دارد
می دانی مادر دنیا؟

از زمانی که بذر بی مسولیتی دراین سرزمین برای برخی پاشیده شد و شروع به رشد و نمو کرد خیلی اتفاقات افتاد
پلاسکو، و سانچی آتش گرفت و خیلی ها به سوگ نشستند
هواپیما های زیادی سقوط کرد
قطارهای زیادی از ریل خارج شد وهیچ ریز علی نبود که هشدار دهد
وخیلی ها قربانی شدند زیر همه دیوار های بی مسولیتی
کاش دنیای ما انسان ها از دو چیز پاک می شد
بی مسولیتی و دیوار کشیدن برای مسولیت هایی که وظیفه تو نیست اما می شود انجام داد، فقط باید هم وظیفه شناس بود هم مسولیت پذیر.
ما انسانها در قبال یکدیگر هم مسولیت داریم.

من معتقدم اگر برای هر خدمتی در جامعه دیوار بکشیم، پشت دیوار بایستیم، که این در حیطه وظیفه من نیست،
چرا من؟!
دیوارها زیاد می شود.
برج می شود.
ودیگر کسی صدای کسی را نمی شنود.
مادر دنیا، مجبوری صبور باشی
مجبوری رنج بکشی
از اینکه
سال97برایت بد رقم خورد، متاسفم.

 

LEAVE YOUR COMMENT

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *