Home یادداشت تعلیم و تربیت، دانش‌آموزان بانشاط و جامعه سالم و پایدار
0

تعلیم و تربیت، دانش‌آموزان بانشاط و جامعه سالم و پایدار

0
0


نادر شمیع‌زاده٭
از ویژگی‌های یك جامعه سالم و با نشاط، وجود انسان‌های متعادل در رفتارهای فردی، اجتماعی است.
انسان‌ها دارای عواطف واحساسات عدیده و متفاوتی هستند از قبیل: شادی، غم، خشم و پرخاشگری، امید، یأس، قهر، دوستی، دشمنی، نارضایتی و رضایت بخشی كه در اثر آموزش و تربیت صحیح این احساسات را شناسایی كرده وبا تدبیر و تشخیص عاقلانه نسبت به ظهور و بروز آنها در موقعیت‌های مناسب اقدام می‌كنند.
كودكانی كه در یك بستر تربیتی ودر محیط كاملا آرام و در كنار اعضای خانواده رشد ونمو پیدا می‌كنند ازنزدیك شاهد رفتارهای منطقی و استاندارد اولیایی هستند كه براساس مقتضیات زندگی تنظیم گشته‌اند. رفتارهایی كه نه از اعتدال طبیعی خارج هستند و نه اینكه بروز آنها در محیط خارج از خانواده مورد سرزنش دیگران قرار می‌گیرند.
از جمله عوامل بی‌شماری كه باعث افت انگیزه درسی دانش‌آموزان در مدارس شده است و رفتارهای قانون‌گریز و ناشایست آنها را دامن زده است – نگارنده قصد ورود به همه آنها را ندارد – خالی بودن فضاهای آموزشی از شور و هیجان‌ها و بازی‌های فرح‌انگیز دسته جمعی و گروهی است.
تغییر شیوه‌های زندگی شهری، آپارتمان‌نشینی، مادی‌نگری و جذابیت‌های ظاهری زندگی و دور بودن پدران و مادران از الگوهای جدید تربیتی و‌… عوارض و تبعات متعددی برای نوجوانان و جوانان ما پدید آورده است كه افراط و تفریط در روابط اجتماعی از نمونه‌های بارز آن است.
به‌عنوان مثال در بحث چهارشنبه‌سوری دچار تناقض شدید و معناداری هستیم؛ به‌این‌صورت كه اكثر جوانان و نوجوانان از مدت‌ها قبل چشم انتطار رسیدنش هستند ولی در كمال تاسف و ناباوری رسانه‌های رسمی در تایید و اثبات آن سخنی بر زبان نمی‌آورند و گاهی بر خرافی و بیهوده بودن آن پای می‌فشرند.
برای شادی كردن كودكان‌مان برنامه مشخصی وجود ندارد. هیچ آموزش مفیدی برای پاسداشت و بزرگداشت این آیین كهن و باستانی به‌عمل نمی‌آید.
 قبل از رسیدن نوروز و چهارشنبه، تلویزیون و دیگر رسانه‌های صوتی و مطبوعاتی فقط به ارایه تصاویری می‌پردازند كه نشانه‌هایی از خون، جراحت و صدای ضجه مجروحان و خانواده‌های‌شان دارد و این برنامه‌ها قصد ایجاد انزجار و نفرت از چنین مراسمی دارد ولی طراحان این برنامه‌ها، هیچ‌وقت به اهداف خودشان نایل نمی‌شوند و تنها رهاوردش، رفتار غلط و پلیسی كردن مساله، خسارت‌های مالی و جانی زیادی است كه بر جامعه و خانواده‌ها تحمیل می‌شود.
تدبیر هوشیارانه و مدبرانه فرهنگ‌سازان كلان، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است تا به دور از هر حب و بغضی و در گستره واقعی جامعه، برنامه‌هایی مفرح و شادی‌بخش عملی كرد و با مدیریت معقول آسیب‌های احتمالی را نیز به اندازه چشم‌گیری كاهش داد.
پلیسی كردن فضای جامعه در چهارشنبه آخر سال و روزی كه می‌تواند آثار فرهنگی و روانی مثبت و متعددی داشته باشد و در جهت شاد و پویا و سرزندگی جمعی ما نقش ایفا كند در نهایت تاسف جوانان و نوجوانان را در بستری از حوادث و اتفاقات ناگوار قرار می‌دهد كه نه پلیس می‌تواند جلودارش باشد و نه خانواده‌ها قدرت مدیریتی آن را دارند.
در بسیاری از كشورها جشن‌ها و مراسم ویژه‌ای به مناسبت‌های گوناگون برگزار می‌شوند كه شاید ریشه و اساس علمی هم نداشته باشند اما چون در جهت مدیریت هیجان و شور و نشاط جوانی و بانشاط كردن جامعه موثر می‌دانند در توسعه و گسترش آن اقداماتی را طراحی می‌كنند.
به هر اندازه كه در جهت شاد كردن مردم، هزینه و برنامه‌ریزی شود رفتارهای پرخاشگرانه، نزاع‌های خیابانی و دسته‌جمعی و انواع خشونت‌های كلامی، زبانی و فیزیكی رو به كاهش می‌گذارد و عملا از وجود سازمان‌ها و ادارات و مراكز قضایی، پلیسی، ندامتگاه‌ها و زندان‌ها و… بی‌نیاز شده و زمینه‌های ایجاد یك جامعه مطلوب و صمیمی فراهم می‌شود.
٭دبیر ادبیات تبریز


 

LEAVE YOUR COMMENT

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *