Home گزارش تجربه نظام آموزشی در عرصه ابزارهای آموزشی در سال تحصیلی کرونایی
تجربه نظام آموزشی در عرصه ابزارهای آموزشی در سال تحصیلی کرونایی
0

تجربه نظام آموزشی در عرصه ابزارهای آموزشی در سال تحصیلی کرونایی

0
0

 دو روی یک سکه و نقش ابزار آموزشی در آموزش مجازی

سخن معلم/لیلا مهدادکووید 19 با همه‌گیری که به راه انداخت، جوامع را در عرصه‌های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی غافلگیر کرد. هرچند نظام آموزشی هم از این غافلگیری در امان نماند تا چالش جدیدی را تجربه کند. نظامی که اغلب به کلاس‌های حضوری انس گرفته بود. هرچند در این چالش فضای مجازی، رسانه ملی، اپلیکیشن‌ها و ابزارها پای کار آمدند تا نظام آموزشی تنها نماند؛ ابزارهای یاریگر مدرسه و دانشگاه.

آموزش مجازی شد تا سلامت 13میلیون دانش‌آموز و حدود سه میلیون و نیم دانشجو دغدغه نظام آموزشی شود. دغدغه‌ای که شعار «مدارس و دانشگاه‌ها تعطیل اما آموزش تعطیل نیست» به‌دنبال راهکار باشد. آموزش که کارش به فضای مجازی کشید یکی روی یخچال خانه‌اش درس داد. دیگری گوشه‌ای از خانه‌اش را کرد مدرسه. تلویزیون هم بود گوشی‌ها هم هم آمدند. اما نبود اینترنت و … شد دغدغه دیگر نظام آموزشی.

 

چالش بزرگ

کرونا که به همه‌جا زد. مدارس تعطیل شدند. نظام آموزشی ماند و 13میلیون دانش‌آموزی که نمی‌دانستند باید چه کنند؟ حکم به تعطیلی مدارس آموزشی داده شد. مدارس تعطیل شدند اما قرار بر این شد آموزش تعطیل نماند. تعطیلی که کاستی نظام آموزش را به رخ کشید. کاستی که گواه این موضوع بود که نظام آموزشی حداقل برای بحران آماده نیست. مهسا حاتمی معتقد است کرونا نظام آموزشی را به بحران روبه‌رو کرد.«هیچ پیش‌بینی نداشتیم. زیرساخت‌ها هم آماده نبودند.» کووید 19 نظام آمورشی را با یک شوک بزرگ روبه‌رو کرد؛ آموزش مجازی. چالشی که به اعتقاد این معلم هنوز تعدادی از معلم‌ها با آن کنار نیامده‌اند و هنوز نتوانستند با راهکارهای تازه با این چالش کنار بیایند.«عده‌ای از معلم‌ها هم دست به ابتکار زدند و روش‌های مختص به خود را به کار بستند.» راهکارهایی که با ابزارهای موجود در گوشی‌ها به کمک این معلم‌ها آمدند هرچند نرم‌افزارهای ساده‌ شده موجود در بازار هم یکی از ابزارهایی بودند که این دست از معلم‌ها آنها را برای بالا بردن کیفیت آموزشی به کار گرفتند.«با این وجود هنوز جای خالی تعامل موجود در کلاس‌های حضوری احساس می‌شد.»

آزمایشگاه‌ها هم در تعطیلی مدارس به تعطیلات اجباری رفتند؛ آزمایشگاه‌هایی که حتی در دوران حضوری هم گاهی با نامهربانی‌هایی روبه‌رو بودند. دانش‌آموزان خانه‌نشین حالا دیگر یاد گرفته‌اند در غیاب لوله‌های آزمایشگاهی و چراغ الکلی و …. با ابزار دم‌دستی آزمایشگاه اختصاصی خودشان را داشته باشند.

 

یار کمکی «شاد»

تعطیلی مدارس باعث رونق بازار ابزارهای آموزشی هم شد. ابزارها و نرم‌افزارها ساده شدند. تعدادی از این ابزارها هم سعی کردند به‌روز شوند و باری از دوش معلمان و دانش‌آموزان بردارند.«بعضی از این ابزراها تا حدودی تعامل میان دانش‌آموز و معلم را فراهم آوردند.» ابزارها و نرم‌افزارهایی که بی‌شک با فراگیر شدنشان در ارتقای آموزش مجازی مثمرثمر خواهند بود.«این نرم‌افزارها می‌توانند به جای «شاد» یا در کنار «شاد»  به کار گرفته شوند.» نرم‌افزارها و اپلیکیشن‌هایی که در بیشتر کشورها استفاده می‌شوند و نسخه داخلی‌شان هم وجود دارد.

«شاد» اولین انتخاب نظام آموزشی بود برای تعطیل نماندن آموزش. اپلیکیشنی که در ابتدای راه با منتقدان بسیاری روبه‌رو بود و سعی کرد تا کمی خود را به روز کند. «شاد» دو و سه هم آمدند. لایو هم به «شاد» اضافه شد. امکانی که دوباره بخشی از جمعیت دانش‌آموزی نتوانستند از آن بهره ببرند.««شاد» در کنار رقبایش کاستی‌هایی دارد.» درواقع «شاد» نوپاست و هنوز می‌تواند ارتقا پیدا کند و شرایط بهتری را برای معلم‌ها و دانش‌آموزان فراهم آورد.

در میانه بازارگرمی «شاد» و اپلیکیشن‌هایی که اغلب در مدارس غیرانتفاعی به کار گرفته می‌شدند، پکیج‌های آموزشی به بازار آمدند. پکیج‌هایی برای تسهیل شدن آموزشی که حالا محکوم شده بود به غیرحضوری بودن. اینترنت هم یار کمکی دیگری بود که بار سنگینی از آموزش مجازی را به دوش گرفت.«خانواده‌هایی با وسع مالی متوسط می‌توانند این پکیج‌ها را تهیه کنند.»

اینترنت، دنیای از داده‌ها و محتواهای تولید شده یار کمکی قوی نظام آموزشی شد. فضای برای جستجوی ابزارهای جایگزین، محتواهای تولید شده، فیلم‌های آموزشی و …«مجازی شدن آموزش این نکته را هم یادآور شد که معلم‌ها نیازمند آموزش هستند؛ آموزشی در عرصه تولید محتوا برای آموزش مجازی.» آموزش مجازی حالا دیگر بخش لاینفک نظام آموزشی شده. بخشی که با حضوری شدن آموزش هم در نظام آموزشی ایفای نقش خواهد کرد.«رویه‌ای که به نظر می‌رسد کم شدن حجم کتاب‌ها می‌تواند به تسهیل شدن آن کمک کند.»

 

دانش‌آموزان رها

کلاس‌های حضوری که رفتند برای استراحت مجازی‌ها میدان‌دار شدند. کلاس‌هایی که نه حضور و غیاب داشتند نه پرسش و پاسخ. به خصوص در روزها و ماه‌های ابتدایی. نوبت به امتحان که رسید انواع تقلب‌ها ابداع شدند.«پایه نمرات دانش آموزان از 15 تا بیست بود. در حالی که در کلاس‌های حضوری از صفر تا بیست بود.»  تقلب‌هایی که هم معلم‌ها هم دانش‌آموزان و هم والدین به آن واقف بودند.«امتحانات واقعا معیار خوبی برای عملکرد دانش‌آموزان نبودند.» بابک آزادبخت با اشاره به اینکه از یک کلاس 30 نفره تنها 10 نفر سر کلاس‌های مجازی آنلاین بودند می‌گوید:«اغلب دانش‌آموزان بهانه‌های مختلفی برای آنلاین نبودن داشتند. مساله‌ای که اولیا را هم نگران می‌کند.»

مجازی شدن آموزش اصلا به معنا حذف امتحانات نبود. آموزش مجازی شد و همچنان مدارس بر برگزاری امتحانات تاکید داشتند. به این بهانه که دانش‌آموزان مجبور به درس خواندن شوند. دانش‌آموزانی که تعدادشان از یک کلاس 30 نفره تنها به سه شاید هم چهار نفر می‌رسید. دانش‌آموزانی پیگیر یادگیری.«بیش از 90درصد دانش‌آموزان نیاز به اجبار دارند. باید تکالیفی تعیین شود تا آنها مجبور به آموختن شوند.»

 

دنیایی با مزایا و معایب

کووید 19 همه‌گیر شده بود. نظام آموزشی چاره‌ای نداشت جز ادامه سال تحصیلی کرونایی. تلاش برای بهتر کردن عملکرد دانش‌آموزان. رویه‌ای که باعث فرسوده شدن معلم‌ها شد. معلمانی که در میانه کلاس‌ها هم مجبور به تولید محتوا برای کلاس بعدی بودند. کلاس مجازی در میانه راه سال تحصیلی گذشته گریبان مدارس را گرفت. دوره‌ای که نمی‌تواند معیار مناسبی باشد برای سنجش عملکرد آموزش مجازی. اما امسال آموزش با مجازی بودن شروع و به پایان می‌رسد. اگر قرار بر سنجش کیفیت این نوع از آموزش باشیم باید سال تحصیلی پیش‌رو را زیر ذره‌بین قرار بدهیم.«متاسفانه دانش‌آموزان در سال تحصیلی که گذشت با فضای مجازی آشنا شدند؛ دنیای بی‌درو پیکر. فضایی که گروه‌های واتساپی، تلگرامی و اینستاگرامی تشکیل شدند.» حرف از آموزش که به میان می‌آید اغلب صاحبنظران بر مزایای کلاس‌های حضوری اذعان دارند؛ فضای کنترل شده با تعامل بالا میان دانش‌آموز و معلم. مزیتی که کلاس‌های مجازی به خود نمی‌بینند.«اگر آموزش مجازی در کنار کلاس‌های حضوری به کار گرفته شوند بی‌شک کارآیی بیشتری خواهند شد.»

LEAVE YOUR COMMENT

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *