Home انتخاب سردبیر تااطلاع ثانوی مدارس «باز»نخواهند شد
تااطلاع ثانوی مدارس «باز»نخواهند شد

تااطلاع ثانوی مدارس «باز»نخواهند شد

0

تااطلاع ثانوی مدارس «باز»نخواهند شد!

دریک نظرسنجی ساده از بروبچه های فامیل متوجه شدم همه دعا می کنند که مدارس هیچگاه باز نشوند!

تمام تلاش دست اندر کاران تعلیم وتربیت مصداق «ضلّ سعیکم»شده وجهدشان بیهوده بوده است.

سقوط آزاد تعلیم وتربیت کشور همچنان ادامه داردو بوی الرحمانش به مشام می رسد.

وقتی صدر قوه مجریه می گوید ما دانش آموزان را برای دیروز تربیت می کنیم و مقام عالی وزارت از اشتباه بودن مسیر طی شده می گوید ،بازگشایی مدارس چه معنایی دارد؟

مدارس ما بسته تر از آنند که با بازکردن دربشان««باز»»شوند. درب وپنجره های حقیقی مدارس ما به روی دنیای بیرون ونیازهای دانش آموزان امروز بسته است .گشودگی در برابر تحولات معرفتی و اجتماعی غایب بزرگ آموزش وپرورش ایران امروز است.

آنچه آدمی را از سایر موجودات طبیعت متمایز می کند،گشودگی او به جهان است.برخلاف حیوانات که فقط جزیی از محیط زیست خود هستند ،این تنها آدمی است که بادرک محیط به عنوان جهان در ورای هرگونه جهان بینی خاص. می تواند به امکانات جدید وناشناخته چشم بدوزد.

آدمی می تواند شوق ،امید وتلاش خود را معطوف به «امور نو وبی سابقه»نماید.

گشودگی دربرابر «علم»،«فهم»،تغییروگشودگی در برابر هستی و«عشق» آموزه اول مدارس باید باشد ولی دانش آموزان ومعلمان ما مدت هاست با«راز گل سرخ»بیگانه شده اند و«شبه علم»را جانشین علم کرده اند.

«پیشداوری»،« جزم وجمود»و«دیگر ستیزی» در آموزش وپرورش ما موج می زند.

حال و در این وانفسا چه می توان کرد؟

صریح باید گفت ،تازمانی که مآییم و عقل های ترسیده،ذهن های بسته وتجربه های محدود ، خبری ازبالندگی وخودشکوفایی آموزش وپرورش نخواهد بود و مدارس ما «باز»نخواهند شد.
آری تا اطلاع ثانوی مدارس ما «باز »نخواهند شد.

چشم انداز خوبی هم در افق دیده نمی شود.آنکه قدرت بالفعل تغییر را دارد(حکومت) اصلا”در این وادی نیست واگر کاری هم کند بسته را بسته تر خواهد نمود..می ماند ما (معلمان.دانش آموزان وخانوادها)که باید آستین بالا زده کاری بکنیم…

البته به شرط آنکه گشودگی را درخود آغاز کرده باشیم. به میزان این گشودگی است که می توان در حاکمیت وآموزش وپرورش تغییر ایجاد کرد.

امانوئل کانت براین باور بود که دربین ابداعات بشر دوتا از مابقی مشکل تر است:هنر مملکت داری(حکومت)وهنر تعلیم وتربیت وما در ایران امروز اصلاح هر دو را به جد دنبال می کنیم هرچند مسیرش باریکتر از مو و برنده تر از شمشیر باشد.

علیرضا هاشمی سنجانی
کنشگر صنفی-سیاسی
عضو سازمان معلمان ایران

LEAVE YOUR COMMENT

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

5 − 2 =