Home تعلیم و تربیت بچه‌هاي كتابخوان چوداري
بچه‌هاي كتابخوان چوداري
0

بچه‌هاي كتابخوان چوداري

0
0

بچه‌هاي كتابخوان چوداري

فاطمه باباخاني

اولين‌بار كه مدرسه روستاي رضاآباد (چوداري) رفتيم خرداد ماه بود. بچه‌ها در كوچه‌ها مي‌چرخيدند، از رمل‌ها بالا مي‌رفتند و با شتاب سرازير مي‌شدند. همين‌طور كه همكارانم با معلم درباره تجهيزات روستا و مشكلاتش به لحاظ امكانات حرف مي‌زدند، سري به كلاس‌ها زدم. دقيقا همان شكلي بود كه ما در دهه 60 پشت نيمكت‌ها مي‌نشستيم، معلم سختگير و مدير خط‌كش چوبي لبه فلزدار در دست.

خاطرات آن زمان را كنار مي‌گذارم، كتابخانه كوچكي جلو دركلاس است، علاوه بر چند كتاب، ‌دفترچه‌اي است كه در آن ليست امانت گيرندگان به ترتيب تاريخ نوشته شده. داده‌هاي دفترچه نشان مي‌دهد 90 درصد بچه‌ها هر هفته يك كتاب را امانت گرفته‌اند، به گفته معلم به خاطر تعداد كم كتاب‌ها، گاه بچه‌ها حتي يك كتاب را چند باره به امانت مي‌گيرند. طبيعي است در روستايي كه هنوز اينترنت نيست، گوشي‌هاي موبايل در حد همان يازده دو صفر است و ديدن تلويزيون هم چندان جذابيتي ندارد، عمده تفريح بچه‌ها خواندن چندباره يك كتاب باشد يا رفتن روي رمل‌ها، قل خوردن از آن و باز بالا رفتن و تكرار مداوم اين كار. پسران خيلي زود موتورسواري را ياد مي‌گيرند و در دو خيابان روستا مدام بالا و پايين مي‌روند، دختران هم به كار بافت دستبند و گوشواره مشغول مي‌شوند تا هم كمك خرج باشند و هم هنري بياموزند.

از روستا كه بيرون مي‌زنيم به اين فكر مي‌كنيم چطور مي‌شود كاري براي كتابخانه مدرسه كرد؛ به شكلي كه حداقل بخشي از كتاب‌ها نو باشند و بچه‌ها را به خواندن بيشتر تشويق كنند. علي دهباشي، سردبير بخارا پيش‌قدم مي‌شود و تعدادي كتاب هديه مي‌دهد، از آنجا كه روستا در حاشيه پارك ملي توران است و زيستگاه يوز، سراغ انجمن موسسه حيات وحش ميراث پارسيان مي‌رويم، سپيده هم تعدادي كتاب و ماسك يوز و پوسترهايشان را تقديم مي‌كند. خانه كودك ناصرخسرو تعداد ديگري كتاب عمدتا براي بچه‌هاي 6 تا 8 سال كمك مي‌كند و گروهي از روزنامه‌نگاران هم پولي براي خريد جمع مي‌كنند، در آخر براي نذر كتاب دو كارتن كتاب هديه مي‌دهند.

صندوق عقب ماشين پر از كتاب شده و ما دوباره عازم روستا هستيم. عصر در خانه معصومه از بچه‌ها مي‌خواهيم جمع شوند، كتاب‌ها را باز و آنها را با هم نسبت به رده‌هاي سني دسته‌بندي مي‌كنيم. روز بعد با توجه به اين رده‌بندي‌ها و با كمك بچه‌ها، كتاب‌ها در كتابخانه چيده مي‌شوند، امير و الهه و نازنين زهرا و … هستند و كمك مي‌كنند؛ از روستا كه بيرون مي‌زنيم مي‌دانيم سال بعد دفترچه باز پر از اسم بچه‌ها خواهد بود، اين‌بار اما با تنوع بيشتر.

منبع: روزنامه اعتماد 9 اسفند 97

LEAVE YOUR COMMENT

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *