Home یادداشت امید یا ناامیدی، مساله این است!
0

امید یا ناامیدی، مساله این است!

0
0


شنبه, 04 مهر 1394 
•    شهلا غريب زاده / همسر عليرضا هاشمي سنجاني
اميد يا نااميدي ، مساله اين است !

 
با شروع مهر ماه وارد ششمين ماه حبس عليرضا هاشمي شده ايم . در اين مدت روزهاي سختي را پشت سر گذاشته تا به امروز رسيده ايم و البته آينده را پيش روي خود داريم .
رياست محترم جمهوري مهر را با پرسش مهر و نتايج توافق هسته اي شروع کردند . من هم با يک پرسش آغاز مي کنم .
چه مي شد مسئوليني که عاقلانه و به درستي با شش قدرت جهاني پاي ميز مذاکره نشستند و در يک بازي برد – برد حقوق ايران را جست و جو مي کنند در داخل نيز خصوصا با معلمان اين رويه را پيش مي گرفتند و قدرت و توان خود را در پرونده سازي و به حبس کشيدن آنها را به رخ اين قشر مظوم نمي کشيدند .
اميد داشتيم اين گفته ي جناب آقاي روحاني که : « تمام تلاش خود را مي کنيم در سياست داخلي زخم جديدي ايجاد نکنيم و بر زخم هاي گذشته مرهم بگذاريم  »تحقق پيدا مي کرد و عليرضا که حکم حبس پنج ساله اش را در دولت قبل دريافت کرده در اين دولت حبس را تجربه نمي کرد.
آري ، اميد داشتيم ماه مهر با مهرورزي مسئولين عالي رتبه کشور نسبت به معلمان شروع شود و همه ي معلمان در بند از جمله عليرضا آزاد شوند . اين اميد زيادي نبوده و نيست که در مهر ماه عليرضا را در حال مطالعه و آماده کردن مطالب کلاس هاي درسش بينيم .
چه مي شد مسئولين محترم ذي ربط امنيتي به اشتباه در تحليل هاي خود پي مي بردند و در جهت اصلاح آن بر مي آمدند !
اميد داشتيم که مجموعه فعاليت هاي مسئولين در وزارت آموزش و پرورش در مورد معلمان در بند گره اي از کار آنها مي گشايد و گفت و گو با آنها از طريق تلفن و ملاقات هاي کابيني ادامه نيابد .
آري  دل مان براي صحبت هاي رو در رو با عليرضا تنگ شده است .
آري ، وارد ششمين ماهي شده ايم که عليرضا در بند است و هرکس اين قصه را مي شنود جز سکوت چيزي نمي گويد و آخرين کلام اينکه :
  ما نااميد نيستيم و هنوز اميد داريم ( البته اميدي واقع گرايانه نه خيال پردازانه ) ، ما محکوم به اميديم و چه محکوميت دلپذيري است اين محکوميت .
 

LEAVE YOUR COMMENT

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *