Home اخبار آموزگاران : پیشتاز در بحران،بازانگاران آینده
آموزگاران : پیشتاز در بحران،بازانگاران آینده

آموزگاران : پیشتاز در بحران،بازانگاران آینده

0
0

Teachers: Leading in crisis, reimagining the future

پیام یونسکو فراخور روز جهانی آموزگار 2020

 برگردان : مهدی بهلولی

 یادداشت مفهومی

 درآمد

یونسکو،از 1994 هر سال 5 اکتبر،روز جهانی آموزگار(WTD) را جشن می گیرد تا یادبود سالروز امضای سفارش نامه یونسکو/ILO(1966) درباره جایگاه آموزگاران را برپا دارد. این سفارش نامه،حقوق و مسئولیت های آموزگاران،و استانداردها برای آمادگی آغاز کار آنها،رشد حرفه ای،جذب نیرو،استخدام،شرایط یاددهی و یادگیری را مطرح می کند. همچنین سفارش های بسیار برای مشارکت آموزگاران در تصمیم گیری های آموزشی از طریق گفت و گوهای اجتماعی و مذاکره با فرادستان آموزشی را شامل می شود. روز جهانی آموزگار در تکمیل این دستآورد بزرگ،همچنین یادبود سفارش نامه یونسکو درباره جایگاه کارکنان آموزشی آموزش عالی،مصوب 1997 را برپا می دارد؛سفارش نامه ای که حقوق و مسئولیت های کارکنان آموزشی و پژوهشی آموزش عالی را پیش می کشد.

هدف های توسعه پایدار(SDGs)[سند 2030]از جمله هدف اصلی 4 درباره آموزش و پرورش،آموزگاران را به عنوان کلیدی برای موفقیت برنامه ی کار آموزش و پرورش 2030 به رسمیت می شناسد(هدف 4- ج). روز جهانی آموزگار،فرصتی سالانه برای ارزیابی دستاوردها و افزایش آگاهی پیرامون چالش های پیشِ روی آموزگاران و نقش شان در رسیدن به هدف های جهانی آموزش و پرورش فراهم می سازد. امسال،روز جهانی آموزگار با شعار “آموزگاران : پیشتاز در بحران،بازانگاران آینده” جشن گرفته خواهد شد.

  خردمایه[دلیل] گزینش شعار

  یک رویداد بی سابقه،بیماری سراسرگیر کووید- 19،تاکنون سامانه های آموزش و پرورش را به روش های گوناگون تازه ای زیر فشار قرار داده است؛فشاری که دارد به یک بازنگری از روشی می انجامد که آموزگاران آموزش می دهند،و حتی کلی تر،کار می کنند. درست است که موضوع رهبری،تا اندازه ای در میان انبوهی از مسائل پیش ِ روی پیشه آموزشگری در فشار برای دست یابی به هدف 4 توسعه پایدار و هدف های آموزشی سند2030 نادیده گرفته شده است اما موضوع رهبری آموزگار در رابطه با پاسخ دهی به بحران،صرفا مساله به موقع بودن نیست بلکه مساله ای سرنوشت ساز در چارچوب همکاری هایی است که آموزگاران به تازگی برای فراهم ساختن یادگیری از راه دور،پشتیبانی از جمعیت های آسیب پذیر،بازگشایی مدرسه ها،و اطمینان از این انجام داده اند که شکاف های آموزشی در برنامه درسی کاهش بیابند. شعار برگزیده شده،نقش آموزگاران در ساختن انعطاف پذیری و شکل بخشیدن به آینده آموزش و پرورش و پیشه آموزش را نیز درنظر دارد.

بحران کووید- 19، فرصتی بی همتا برای نمایش رهبری،آفرینشگری و نوآوری آموزگاران پدید آورده است. در سراسر جهان،آموزگاران،تک تک و گروهی کار می کنند تا راه حل ها را بیابند و محیط های یادگیری تازه ای برای دانش آموزان شان بیافرینند تا مطمئن شوند که یادگیری می تواند ادامه یابد. در بیشتر موارد،بدون هشدار دهی زیاد و با زمان کم برای آمادگی،آموزگاران باید برنامه درسی را دگرگون یا فشرده می کرده اند و برنامه کلاسی را برای ادامه داشتن آموزش،چه با اینترنت،تلفن همراه،تلویزیون و چه با پخش رادیویی سازگار می کرده اند. در بسیاری از کشورهای کم درآمد،که اتصال به اینترنت یا شبکه های تلفن همراه ضعیف است یا اصلا وجود ندارد آموزگاران بسته هایی برای بردن به منزل برای دانش آموزان شان آماده کرده اند. رفتن به سوی یادگیری برخط،نیاز به توانایی نوآوری و آفرینشگریی داشته است که هرگز در پیش از این برای درگیر نگه داشتن بچه ها و درگیر نگه داشتن در یادگیری،تلاشی همچون این زمان انجام نگرفته است. حتی برخی آموزگاران برای استفاده همگان،درس های شان را پست برخط[مترجم : احتمالا به معنای گذاشتن روی سایت،وبلاگ و …]کرده اند؛برخی دیگر به کمک واتس اپ با دانش آموزان شان در ارتباط هستند؛برخی دیگر هم برای بهتر شدن کار و مرور درس ها و گرفتن بازخوردها،به خانه ها سر زده اند. آموزگاران به کمک فضاهای شبکه های اجتماعی همچون فیس بوک و توئیتر،باهمستان های تمرین و گروه های پشتیبانی درست کرده اند. بدون راهنمایی زیاد یا پشتیبانی آموزش شناسانه[پداگوژیک]از سوی فرادستان آموزش و پرورش،کارکنان خط نخست بخش آموزش،برای در حال آموختن نگه داشتن بچه ها و جوانان،توانمندی و انعطاف پذیری زیادی از خود در سازگار شدن با موقعیت همواره در حال دگرگونی نشان می دهند.

در واکنش به بحران کووید- 19 “نیروی انجام گر جهانی درباره آموزگاران برای آموزش و پرورش 2030” یک “فراخوان اقدام برای آموزگاران” منتشر کرد که در میان کارهای دیگر،از واکنش های وابسته به آموزگار شامل نقش داشتن در برنامه ریزی و سیاستگذاری کوتاه،میان و بلند مدت برای استمرار یادگیری و بازگشت احتمالی به مدرسه هواداری می کند.

ورای موقعیت های بیماری های همه گیر و سراسرگیری همچون کووید- 19،اچ آی وی/ ایدز،و ایبولا، رهبری آموزگاران در بحران های دیگر،از آن میان جنگ های داخلی،جابجایی،مهاجرت،دگرگونی آب و هوا و دیگر موقعیت های اضطراری،حیاتی است؛ چرا که این رخدادها،سخت بر آموزگاران،کردار روزانه و حضور در کلاس درس،کارآمدی و انگیزه شان اثر می گذارند.

بیماری اخیر سراسرگیر کووید- 19 در اوج خود و در رابطه با بستن مدرسه ها،به طور مستقیم بر 1.5 میلیارد دانش آموز در همه سطح های آموزشی و 63 میلیون آموزگار دبستانی و دبیرستانی تاثیر گذاشت. در موارد بسیاری،آموزگاران ناگزیر شدند که آموزش را برخط پیش ببرند اما از ابزارهای ICT[ارتباطات و فنآوری اطلاعات]پایه در خانه های خودشان بی بهره بودند. در برخی جاها،آموزگاران خودشان را در ادامه دادن به آموزش ناتوان دیدند زیرا بسیاری از خانه ها،فنآوری و اتصال برای اجازه دادن به دانش آموزان برای آموختن برخط را نداشتند. برای نمونه در سطح جهان به ترتیب حدود 50 و 43 درصد یادگیرندگان،دسترسی به رایانه یا اینترنت خانگی نداشتند. خود آموزگاران،زیر فشار قابل ملاحظه و نبود شبکه و سامانه ای برای پشتیبانی روانی- اجتماعی از سوی فرادستان آموزش و پرورش و اجتماع بزرگ تر هستند. در بسیاری موارد،آموزگاران اغلب در خانه های خود و در حالی که در تلاش برای ارائه آموزش برخط و آسان سازی ادامه آموزش و آموختن هستند وظیفه اضافی مراقبت از بچه های خودشان را هم بر عهده دارند. این مساله نیاز به رهبری در سطح سامانه [سیستم] را برجسته می کند طوری که آموزگاران تنها مجهز به ابزار ICT و اتصال برای ادامه آموزش نشوند بلکه از کارآموزی بسنده و پشتیبانی همراهی کننده هم برخوردار باشند.

آموزگاران با چالش های دیگری ورای بحران کنونی و بحران های دیگر روبه رو هستند؛ روی هم رفته سال های نخست سده 21م زمان خوبی برای آموزگار بودن،نبوده است. بی گمان در سطح جهان،افتی در جایگاه پیشه آموزشگری،و در سطحی گسترده تر،در احترام به آموزگاران رخ داده است. در سراسر جهان،نگرانی رشد یابنده ای درباره سطوح شایستگی و صلاحیت آموزگاران وجود دارد تاحدی که خانواده ها دیگر به طور نظام وار از اقتدار آموزگاران یا مفهوم “به جای پدر- مادر” پشتیبانی نمی کنند. در بسیاری از کشورها،این رخداد می تواند به سطح پایین مدرک های تحصیلی و کارآموزی آموزگاران نسبت داده شود. برای نمونه،داده ها نشان می دهند که در آموزش دبستانی و دبیرستانی در آفریقای سیاه[زیر صحرایی]به ترتیب تنها 64 و 50 درصد آموزگاران،آموزش دیده اند. در برخی کشورها،از جمله در آفریقای غربی و آسیای جنوبی،این مساله به عمل پر کردن کمبود آموزگار با کادر رشدیابنده ای از شبه حرفه ای ها و داوطلبان اجتماعی برمی گردد. اگر همین کافی نباشد[باید بگوییم که]نگرانی توامان درباره شایستگی و تمایل به[بهره گیری از]آموزگاران مهارت زدایی شده،به اینجا رسیده است که برخی چهره های دانشگاهی برجسته نیز احساس ضرورت یک بازاندیشی از خودِ مفهوم “خبرگی” کنند با این پیشنهاد که فنآوری و هوش مصنوعی به زودی می تواند بسیاری از وظیفه های انسانی را با جایگزین کردن آنها با خودکاره ها  زائد کند؛وظیفه هایی که زمانی حق مسلم تاریخی “پیشه ها” بودند.

در شرایط عادی،سیاستگذاران با چالش های مهمی برای تشخیص این مساله روبرو هستند که چه ترازی از گزینه های سیاستی برای جذب نیرو،پرورش آموزگار[تربیت معلم] و رشد حرفه ای پیوسته،مشوق ها،پشتیبانی و انگیزش،یک راهبرد رشد شخصی و حرفه ای برای آموزگاران و دیگر کارکنان آموزش و پرورش به عنوان رهبران ارائه می دهد. در درازی بحران کووید- 19 و بازگشت به مدرسه- اگر آن طور که باید و شاید به این موضوع ها پرداخته نشود- چه بسا سیاستگذاران،فرصت پرورش یک کادر تازه از آموزگاران توانمند با ذهنیت رهبری برای بنیادگذاری کارآمدانه آرمان هایی در سطح جهان نوین،منطقه و کشور که کشورها در این زمانه چالش برانگیز به آنها نیاز دارند را از دست بدهند.

یکی از جنبه های بنیادین هدف 4 سند توسعه پایدار[سند 2030]رفتن از مساله درجه اول دسترسی به آموزش،به سوی کیفیت و بروندادهای آموزش است. رهبری آموزگاران برای[دست یابی به] آموزش فراگیر و کیفی،ضروری خواهد بود و تفسیری گسترده تر و نقشی مهم تر برای آموزگاران در فراسوی نقش سنتی شان را روا می دارد. این مساله،نقش اصلی آموزگاران به عنوان رهبران در بهبود کیفیت یاددهی و یادگیری را بیشتر روشن می کند.

در چارچوب جهانی کنونی برای آموزش و پرورش،”بیانیه و چارچوب برای اقدام اینچئون[شهری در کره جنوبی]” نقش کلیدی رهبری را به رسمیت می شناسد. [در بیانیه اینچئون] زیر هدف 4- ج[سند 2030] اذعان می شود که “آموزگاران به بهبود بروندادهای آموزشی،کمک اصلی می کنند…”. به طور دقیق تر،به نقش رهبری آموزگاران،نه تنها درچارچوب آموزش[کلاسی] و برنامه درسی بلکه همچنین در چارچوب اداره گری،بازدهی،هماهنگی کارآمد،و نظارت و ارزیابی یاددهی و موفقیت تحصیلی توجه می کند.

در نتیجه،سهامداران آموزش و پرورش و شریکان جهانی،تمرکزشان را بر روی مساله رهبری آموزش و پرورش و این نکته افزایش می دهند که آموزگاران،آموزگاران ارشد،مدیران و دیگران،چگونه نقش های مهم را ایفاء می کنند. یونسکو و شریکان برگزارکننده اش،با این انتخاب که روز جهانی آموزگار 2020 را بر مساله رهبری متمرکز کنند می خواهند توجه جهانی را به این موضوعِ نادیده گرفته شده جلب کنند و از سهامداران آموزش و پرورش دعوت کنند تا روی آنچه رهبری آموزشی در متن 2030 آموزش و پرورش معنا می دهد باریک اندیشی کنند. این بحث ها،به برنامه تازه “آیندگان آموزش و پرورش” یونسکو نیز کمک می کند؛ برنامه ای که این موضوع را جست و جو می کند که چگونه دانش و یادگیری می توانند آینده بشریت و کره زمین را شکل بخشند.

در حالی که جامعه جهانی،یادبود روز جهانی آموزگار 2020 را برپا می دارد سهامداران و شریکان این رخداد،باید روی بحران کنونی کووید- 19 برای وارسی آینده این پیشه باریک اندیشی کنند و برای نه تنها آمادگی برای موقعیت های اضطراری بلکه همچنین برای نقش رهبری آموزگاران در پیوند با دگرگونی شرایط آموزش و پرورش از جمله جامعه های فراگیر،آموزش برای توسعه پایدار،آموزش شهروندی جهانی،تغییر آب و هوا،و به طور کلی تر برای دست یابی به هدف 4 سند توسعه پایدار[سند 2030] : “تضمین آموزش کیفی فراگیر و منصفانه و پشتیبانی از فرصت های[یادگیری در]همه عمر برای همه” مسئولیت بپذیرند.

چارچوب بندی رهبری آموزگاران

  رهبری آموزگاران به عنوان مولفه ی اساسی نوآوری،اداره گری،کارآمدی و کارآیی آموزشی،در چارچوبی در سطح سامانه با ساختارهای اداره گری سلسله مراتبی متفاوت اش،چارچوب بندی می شود و از یک پیوستار سه گوش سطح های خرد-،میان-،کلان تشکیل می گردد. کنش های آموزگاران،آموزگاران ارشد،مدیران و دیگر کارکنان آموزش و پرورش در سطح های متفاوت،پرده از وجوه چندلایه رهبری ای برمی دارد که گاهی میان بازیگرانش همپوشانی رخ می دهد. افزون بر این،در حالی که برخی نقش های رهبری با مسئولیت تعیین شده،نقش هایی رسمی هستند برخی نقش های دیگر،غیررسمی اند؛برای نمونه هنگامی که آموزگاران به همتایان،پدر- مادران،و اجتماع محلی آموزش می دهند و با آنها در میانکنش اند. رهبری،در درازای وضعیت های اضطراری،هنگامی این که سامانه در سطح بالاتر، خود- سازگار می شود اغلب شکل حرکت های مردم عادی(از پایین به بالا) را می گیرد.

بیماری سراسرگیر کووید- 19 و دیگر موقعیت های اضطرای گذشته و بالقوه دیگر،یک ارزیابی بنیادی دوباره از نقش آموزگاران و این که آنها چگونه می توانند عنصرهای بدِ وضعیت اضطراری و اثرشان روی یاددهی و یادگیری را کاهش دهند را الزامی می کند. ضمن این که بررسی رهبری در سطح سامانه ها،چارچوبی مفید برای اندیشیدن به رهبری در کل است بحران کووید- 19 و دیگر موقعیت های اضطراری،واکنش های متفاوت رهبری آموزگاران در کوتاه،میان،و بلند مدت از جمله در دوره های اضافی بیماری سراسرگیر را نیز ایجاب می کند. در موقعیت کنونی،این برنامه ریزی بلند مدت می تواند با دوره های متفاوت موقعیت کووید- 19 از جمله با؛ 1)در درازای بحران؛ 2)پس از بیماری؛ و 3)برنامه ریزی بلندمدت تر و تقویت انعطاف پذیری سامانه،همسو شود.

رهبری در سطح کلاس درس(سطح خرد) : این رهبری هم به کلاس درس رو- در- رو برمی گردد و هم به کلاس درس مجازی. این سطح از رهبری،میانکنش آموزگاران با یادگیرندگانش را بررسی می کند جایی که اختیار و شایستگی آموزگاران،حرف اول را می زنند. آموزگاران با توجه به شیوه های آموزشی و رویکردهای آموزش شناسانه[پداگوژیک]،تفسیر برنامه درسی،پیوستگی یادگیری،آسان سازی یادگیری،کنترل و ارزیابی نتایج در موضوع های درسی خاص،و دیگر نتایج در سرتاسر برنامه درسی،و مبتنی بر آگاهی از سطح های توانایی،استعدادها و چالش های دانش آموزان،تصمیم گیری می کنند. آموزگاران پا را فراتر از چسبیدن به تعریف های نقش محدود می گذارند و فرآیند یاددهی- یادگیری را با نوآور بودن و گرفتن تصمیم های اثرگذار پیش می برند. رهبری آموزگاران در این سطح،به تصمیم هایشان درباره گزینش ابزار ICT،سامانه های مدیریت یادگیری و خط مشی های یادگیری برخط،منابع آزاد آموزشی(OERs)،رسانه های اجتماعی،رادیو،یا تلویزیون برای پشتیبانی از فرایند یاددهی- یادگیری و دست یابی به هدف های یادگیری مورد انتظار،چه در موقعیت های یادگیری از راه دور و چه به عنوان بخشی از رویکرد ترکیبی[حضوری و برخط]برمی گردد.

 رهبری در سطح مدرسه(سطح میانه) :  رهبری آموزگاران در سطح مدرسه،نشان از مسئولیت های اضافه همچون انجام وظیفه های سرپرستی و مدیریتی،خدمت کردن در کمیته ها(مثلا کمیته پیشرفت،پشتیبانی از انجمن ها)،و کارشناسان آموزشی را دارد. آموزگاران و دیگرانی با مسئولیت ها در این سطح،شناسایی و گزینش خط مشی های یادگیری مجازی،نرم افزارهای یادگیری الکترونیکی،کتاب های درسی،و دیگر ابزار یاددهی- یادگیری برای استفاده در سطح مدرسه یا منطقه را هدایت می کنند. به عنوان کارشناسان آموزشی،آموزگاران ارشد و دیگر آموزگاران کلاس درس،به گونه ای بی همتا در جایگاهی می نشینند که در سخن گفتن از،و اجرای برنامه های آمادگی یادگیری از راه دور برای امکان تداوم آموزش در درازای دوره های بحران،پیشاپیش حرکت کنند. از رهگذر این نقش ها،آموزگاران هدف های حرفه ای را با هدف های مدرسه همسو می کنند،مسئولیت ها برای کامیابی مدرسه را با هم تقسیم می کنند و به شکل گیری فرهنگ مدرسه کمک می کنند. آموزگاران ارشد و با تجربه بر آموزگاران تازه کار و همتایان خود نظارت می کنند و آنها را درس می دهند،در اجتماع محلی اقدام مشارکت می کنند،و دانش آموزان و همکاران را به آموختن و انجام کارها به طور متفاوت تشویق می کنند،پس به عنوان کاتالیزورهای تغییر خدمت می کنند و با مانع های انجام رسالت مدرسه برخورد می کنند.

رهبری در سطح اجتماع(سطح کلان): افزون بر نقش رهبری آموزگاران برای تضمین پیوستگی میان مولفه های سازنده برنامه درسی(مثلا هدف های یادگیری،موضوع برنامه درسی/ برنامه کاری،شیوه های یاددهی،کتاب های درسی،دستورالعمل های ارزشیابی)آنها همچنین می توانند پیوستگی بیرونی میان برنامه درسی و نیازهای اجتماعی را تضمین کنند. مفهوم برنامه درسی به عنوان یک قرارداد میان جامعه و بازیگران آموزش و پرورش کمک می کند به تضمین : 1)پیوستگی میان زیربخش های آموزشی وابسته به هم؛ 2) سازگاری میان مراحل متفاوت(آغاز دوران کودکی تا دانشگاه و یادگیری همه عمر)؛و 3)شکل های آموزش(عمومی،TVET[آموزش و کارآموزی فنی و حرفه ای]،نارسمی،غیررسمی). این چارچوب برای تعریف نقش های رهبری آموزگاران و کمکی که می توانند در دست یابی به آرمان های اجتماعی،اقتصادی و فرهنگی مورد علاقه اجتماع و جامعه کنند،مهم است. رهبری آموزگاران در سطح اجتماع،اغلب در درون ساختارهای هماهنگی در سطح منطقه نمود پیدا می کنند که برای هدف پاسخگو بودن مدرسه همچون ارزیابی های آموزگاران،ارزشیابی عملکردی،و بازرسی های مدرسه ای،و همچنین فرصت های رشد حرفه ای کل مدرسه و فرصت های رشد حرفه ای فردی و مدیریت ساختارهای کاری آموزگاران،پدید آمده اند. در درازای بحران کووید- 19 و بستن مدرسه ها،سازمان های مردمی در سطح اجتماع ها،رهبری ای از خود نشان دادند که می توانند از آنجایی هم ظهور کنند که آموزگاران راه حل های اندام واری برای کاستن از چالش های آموزشی پیش روی اجتماع ها پرورش می دهند هنگامی که کلاس های درس و عرصه های سطح مدرسه،به خطر افکنده می شوند.

پژوهش درباره چشم انداز

  یونسکو،در آماده سازی روز جهانی آموزگار[2020] سفارش مجموعه ای از نوشته های پژوهشی برای شکل بخشیدن به سیاست و برنامه ریزی آینده در رابطه با رهبری آموزگاران در سطح های متفاوت سامانه را داده است که شامل رهبری آموزگار در سطح مردم عادی،نمود یافته به دنبال کووید- 19 و دیگر موقعیت های آموزش در شرایط اضطراری می شود. این پژوهش،رهبری آموزگاران را نه تنها در چارچوب آموزش[کلاس] و برنامه درسی بلکه همچنین درچارچوب اداره گری،کارآمدی،کارآیی،و انعطاف پذیری آموزش و پرورش در سطح سامانه در درازای زمانه های بحران،جست و جو خواهد کرد. انتظار می رود که این پژوهش،بینش هایی تازه در درون رهبری آموزگاران در زمینه گسترده تری از رهبری آموزشی پدید آورد و سیاست ها و راهبردهای نوید بخش برای تایید رهبری آموزگاران در آموزش زمان های اضطراری جست و جو کند. یافته های نخستین در هفته روز جهانی آموزگار 2020 همرسانی خواهند شد و این موضوع در انتشارات یونسکو در 2021 پیگیری خواهد گردید.

رویداد رسمی و برنامه مجازی     

روز جهانی آموزگار،به طور معمول در 5 اکتبر در یونسکو و در سرتاسر جهان به کمک دفترها و موسسه های منطقه ای یونسکو جشن گرفته می شود. برنامه ها با همکاری شریکان برگزارکننده یونسکو،سازمان جهانی کار(ILO)،یونیسف(UNICEF)،و آموزش جهانی(EI) سازماندهی می شوند. یونسکو،با توجه به تردید موجود هنگامی که اندازه های فاصله گذاری فیزیکی برداشته خواهند شد در 2020 جشن مجازی روز جهانی آموزگار را سازماندهی می کند. روز جهانی آموزگار،با مجموعه ای یک هفته ای از برنامه های تعاملی برخط،که در 5 اکتبر با مراسم آغازین رسمی با حضور دبیر کل یونسکو خانم اُدره آزوله آغاز می شود و با اظهارات رسمی رییس های شریکان برگزار کننده ادامه می یابد،به طور مجازی جشن گرفته می شود. امسال،روز جهانی آموزگار،با جشن پاداش ششمین برنامه جایزه یونسکو- حمدان،برای کارآمدی آموزگاران مصادف می باشد. این جایزه هر دوسال یک بار،به مبلغ 300 هزار دلار آمریکا،پاداش داده می شود و به طور برابر در میان 3 برنده ای تقسیم می گردد که پروژه های شان در راستای بهبود عملکرد و کارآمدی آموزگاران عمل کرده است. این جایزه به طور مجازی،پس از جشن آغازین و در حضور والا حضرت شیخ حمدان بن راشد آل مکتوم از امارات متحده عربی پاداش داده خواهد شد.

این جشن آغازین همچنین با راه اندازی رسمی پلتفرم دانشی TTF،تامین مالی شده از سوی بنیاد حمدان،برجستگی ویژه ای خواهد یافت. این یک دستآورد مهم “نیروی انجام گر جهانی آموزگاران برای آموزش 2030” است که عموما “نیروی انجام گر آموزگاران”(TTF) شناخته می شود. نیروی انجام گر آموزگاران،اتحادی جهانی از حکومت های ملی،سازمان های میان دولتی،کارگزاری های توسعه بین المللی،سازمان های جامعه مدنی،و سازمان های بخش خصوصی است که برای افزایش آگاهی و گسترش دانش درباره آموزگاران با نگاهی برای دست یابی به هدف 4 توسعه پایدار[سند 2030] کار می کند. یونسکو،عضو برجسته نیروی انجام گر آموزگاران است. مراسم پایانِ رسمی[روز جهانی آموزگار] در 12 اکتبر برگزار خواهد شد.

همه برنامه ها از 5 تا 12 اکتبر،به طور مجازی(برخط) و تعاملی با یک پلتفرم برخط(مثلا Microsoft Teams,Zoom,WebEx)برگزار خواهند شد که ترجمه همزمان برای آسان سازی گفت و گوی باز میان سخنگویان،شرکت کنندگان در پنل ها،و در کل شرکت کنندگان را فراهم می سازد. برنامه ها با ارائه سند و شواهدی از آموزگاران،نکته های مهم،و گفت و گوهای موضوعی پیرامون مسائل سیاستی و اقدامی در نسبت با پیشه آموزش،جلوه ای ویژه خواهند یافت. برنامه های مجازی،به طور روزانه در سراسر جهان،در سرتاسر هفته،برنامه ریزی خواهند شد. برنامه ها،به طور مشترک با همکاری شریکان برگزارکننده،موسسه های یونسکو،دفترهای منطقه ای کارگزاری های سازمان ملل متحد،و دیگر شریکان برنامه،برنامه ریزی خواهند شد. یک ‘فضای عرضه’ مجازی نیز در برنامه وجود دارد و با کتاب ها و آثار منتشر شده،مطالب حمایتی،و نمونه های زنده از دستآوردها و فنآوری نوآورانه توسط کارگزاری های شریک،توسعه دهندگان فنآوری آموزشی و دیگر گروه های بهره ور[ذی نفع] برجستگی خواهد یافت.

LEAVE YOUR COMMENT

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *