Home یادداشت آتش بی تدبیری
آتش بی تدبیری
0

آتش بی تدبیری

0
0

دانش‌آموزان قرباني آتش بي‌تدبيري و بي‌توجهي

محمد داوري

يك‌بار ديگر ايران در سوگ نشست و سيستان و بلوچستان عزادار كودكان مظلومي شد كه بازي با آتش را نياموخته بودند، كودكاني كه فصل بازي و شادي‌شان بود اما نمي‌دانستند آتشي در انتظار آنهاست كه كودكي آنها را خاكستر و اميدها و آرزوهاي مادران و پدران‌شان را بر باد خواهد داد آتشي كه فقط با پسوند بي‌توجهي و بي‌تدبيري
معنا مي‌يابد.

همدلي با خانواده‌هاي قربانيان شايد مرهمي باشد بر زخم و داغ عميق و گسترده اما راه چاره را بايد جاي ديگري جست‌وجو كرد جايي كه همه مي‌دانيم و آبي كه از سرچشمه گل‌آلود است، وقتي كه بي‌توجهي به آموزش و پرورش در عالي‌ترين سطوح سياستگذاري مانع از آن مي‌شود كه آموزش و پرورش در اولويت قرار گيرد، انتظاري بيش از اين نمي‌رود، وقتي بي‌تدبيري‌ها موجب واگذاري مجوز‌ها و مسووليت‌ها به افرادي مي‌شود كه دل براي فرزندان اين مرز و بوم نمي‌سوزانند و دانش و مهارت و تعهد لازم را ندارند نه تنها بخاري‌هاي نفتي بلكه كلاس‌هاي پرجمعيت، معلمان بدون انگيزه، ديوارها و سقف‌هاي فرسوده، كتاب‌هاي حجيم، محتواي بي‌فايده و روش‌ها و نگرش‌هاي منسوخ همه و همه قرباني مي‌گيرند.

سال‌هاست كه جمع‌آوري بخاري‌هاي نفتي از مدارس و تجهيز مدارس به سيستم گرمايشي ايمن در دستور كار است و جاي تاسف است كه اين بودجه حياتي كه با جان كودكان و نوجوانان در ارتباط است، تامين نمي‌شود بودجه‌اي كه بي‌ترديد در مقابل ارقام نجومي اختلاس‌ها عددي نيست.

و تاسف‌بار اينكه اتفاق اخير آتش‌سوزي در زاهدان كه گفته مي‌شود در يك مكاني بوده كه موسس مربوطه اجازه نداشته است در آن مكان مدرسه داير كند يعني يك مدرسه در مكان فاقد مجوز مشغول فعاليت است و هيچ مسوولي مانع فعاليت آن نشده است!

و تاسف‌بارتر اينكه مدرسه غيرانتفاعي بوده است يعني مدرسه‌اي كه با هزينه والدين اداره مي‌شود و مديران آن مانند بسياري از مدارس غيرانتفاعي غيرمنصفانه در هزينه‌هاي مدرسه خسّت به خرج مي‌دهند تا سود بيشتري نصيب آنها شود لذا از تجهيز مدرسه به سيستم گرمايشي ايمن خودداري كرده‌اند، امري كه مسووليت مستقيم آن بر عهده سازمان نوسازي و تجهيز مدارس است و نبايد به مدرسه فاقد سيستم گرمايشي ايمن اجازه فعاليت بدهند.

وقتي آتش به جان يك انبار كالا يا مغازه و كارگاهي مي‌افتد يا مجتمعي مانند پلاسكو دود مي‌شود شايد خيلي فرق دارد با وقتي كه مدرسه‌اي با كودكاني معصوم در آتش
مي‌سوزد.

ميزان آسيب‌ها و خسارت‌ها در هر كشور وابستگي مستقيمي به ميزان اولويت قائل شدن مسائل و موضوعات در آن كشور دارد، چقدر خوب است كه ما براي امنيت در كشور اولويت قائل بوده و افتخار مي‌كنيم كه يكي از امن‌ترين كشورهاي منطقه هستيم اما چقدر زشت است كه در اولويت‌بندي‌ها كه شاخص‌ترين آن سهم بودجه آموزش و پرورش از توليد ناخالص ملي است جزو يكي از آخرين كشورهاي منطقه هستيم و چقدر خوب مي‌شود اگر مسوولان سه‌گانه امنيت و سلامت و تربيت را به موازات همديگر و حتي با اولويت تربيت مورد توجه قرار بدهند تا آتش بي‌تدبيري و بي‌توجهي بيش از اين به جان و مال مردم به ويژه كودكان و نوجوانان در مدارس نيفتد.

فعال فرهنگي و صنفي و مدني

منبع: روزنامه اعتماد 1 دی 97

LEAVE YOUR COMMENT

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *